آشنایی بیشتر با عروس هلندی یا کوکاتیل

نگهداری از عروس هلندی یا کوکاتیل

آشنایی بیشتر با عروس هلندی یا کوکاتیل

نگهداری از عروس هلندی یا کوکاتیل

کاکاتیل یا کوکاتیل نام انگلیسی عروس هلندی است، عروس هلندی نوعی پرنده از نژاد طوطی سانان می باشد این پرنده دارای نژادهای بسیار می باشد طول عمر عروس هلندی به غذا و مکان نگهداری آن بستگی دارد.

در انگلیسی به این پرنده cockatiel (کاکاتیل یا کوکاتیل) می گویند. عروس هلندی نوعی طوطی استرالیایی کوچک است. که هم اکنون نیز به صورت وحشی و دسته جمعی در جنگل های استرالیایی در حال زندگی هستند. تاریخچه نگهداری عروس هلندی به حدود ۱۶۰ سال قبل برمی گردد. و از نظر محبوبیت در رتبه دوم بعد از مرغ عشق (پاراکیت) قرار دارد. طول بدن عروس هلندی به همراه دمش به ۳۰ الی ۳۲ سانتی متر خواهد رسید. طول بدن مناسب پرنده سبب شده تا هر کسی اعم کودک و بزرگسال به راحتی با او سرگرم شده و نوازشش کند. بدون اینکه از گاز گرفتن او و یا حجم و وزن بالای او نگران باشد.

عمر متوسط این پرنده بین ۱۰ تا ۲۰ سال است . و طول عمر آنها بستگی به محیط زندگی و کیفیت مراقبت و تغذیه ای آنها خواهد داشت. رژیم غذایی مناسب و تحرک کافی می تواند عمر عروس هلندی را افزایش داده. و باعث شود همواره پرنده شاد و سرحالی داشته باشید. موضوعی که گاها گزارش شده باعث خشونت طوطی عروس هلندی یا ککاتیل می شود قرار گرفتن در تاریکی مطلق است. بهتر است همواره یک چراغ خواب کوچک برای آنها فراهم کنید.

 

گونه نر آنها کمی رنگ آن روشن تر و رنگ زرد در اطراف صورت و تاج آنها وجود دارد. اما صورت و تاج پرنده ماده خاکستری است. با این حال تشخیص جنسیت در پرندگان جوان کمی دشوار است. هر دو نوع نر و ماده پرندگان مناسبی برای نگهداری هستند. توصیه می شود در کنار قفس پرندگان نر آینه قرار ندهید. چون ممکن است باعث تحرکات آنها برای جذب جفت و ایجاد خشونت در آنها شود.

رژیم غدایی آنها، مخلوط دانه ها، سبزیجات تازه، میوه، جوانه ها و غلات سبوس دار است. بهتر است از رژیم غذایی متنوع برای آنها استفاده شود. و غذای یکنواخت به آنها ندهید، از دادن غذای چرب به آنها بپرهیزید.

عکس عروس هلندی

از خصوصیات عمومی عروس های هلندی می توان به آرام و صمیمی بودن آنها اشاره کرد. آنها بر خلاف سایر طوطی سانان مانند کاسکو، ملنگو، شاه طوطی، کاکادو، ماکائو و … جیغ نمی زنند. گاز نمی گیرند و در کل می توان گفت که هیچ مشکلاتی را ایجاد نخواهند کرد . و به سرعت نیز با صاحب خود انس گرفته و هم بازی خوبی خواهند شد.

این پرنده نسبت به کاسکو از هوش کمتری برخوردار است. اما تا حدودی قادر به یادگیری و صحبت کردن می باشند. این کار مستلزم تربیت و آموزش و تلاش پرورش دهنده است. استعداد بیشتر عروس های هلندی در سوت زدن می باشد. و اکثر پرورش دهنده ها ملودی هایی را به این پرنده یاد می دهند تا با سوت زدن خود آنها را سرگرم کند. ذکر این نکته نیز لازم است که عروس های هلندی نر هوش و استعداد بالاتری نسبت به عروس هلندی های ماده دارند.

 

آشنایی با انواع عروس هلندی و مشخصات عروس هلندی ها

 

عروس هلندی نژاد ابلق

اولین جهش رنگی در عروس هلندی در سال ۱۹۲۰ میلادی در آمریکا رنگ ابلق بود. در این گونه ۷۰ درصد از رنگ کل بدن به رنگ زرد است. و ۳۰ درصد باقی مانده، بال ها به رنگ خاکستری است. در این نژاد تعیین جنسیت به علت عدم وجود تفاوت ظاهری بین دو جنس کار دشواری است.

آشنایی با عروس هلندی نژاد ابلق

عروس هلندی نژاد لوتینو

در نژاد لوتینو رنگ کل بدن زرد بوده و سر به رنگ زرد تیره تر نسبت به کل بدن می باشد. از نشانه های این پرنده لوتینوی اصیل تیره تر بودن رنگ پرهای سر نسبت به پرهای بدن می باشد. در این نژاد رنگ کل بدن می تواند زرد مایل به سفید و یا سفید به نظر آید. این نوع دارای گونه نارنجی رنگ می باشند. در برخی از عروس های هلندی لوتینو امکان دارد در نواحی پشت سر بدون پر و تاس باشند.

گونه ماده ی این پرنده دارای خال های زرد رنگ در زیر پرهای خود می باشد. گونه نر دارای خال های زرد در زیر دم خود است. در صورت معلوم نبودن می توانید زیر نور مستقیم چک کنید.

عروس هلندی نژاد لوتینو

عروس هلندی نژاد خاکستری

نژاد خاکستری رایج ترین گونه می باشد. در این نژاد رنگ بدن خاکستری با زمینه سفید در بال ها است. کاکل به رنگ بدن و ممکن است به رنگ زرد و دارای لکه نارنجی رنگ بر روی دو طرف گونه است. ماده ها با سری به رنگ مایل به خاکستری و واجد خطوط راه راه به رنگ زرد زیر دم می باشند. که البته بعد از اولین پر ریزی کامل و در سن ۱/۵ سالگی قابل مشاهده است. و در نرها سر به رنگ زرد می باشد.

در این نژاد به علت تفاوت ظاهری بین دو جنس نر و ماده تعیین جنسیت بعد از اولین پریزی در سال دوم به علت ثابت شدن رنگ اصلی پرها بسیار آسان است.

عروس هلندی خاکستری

عروس هلندی صدفی

در نژاد صدفی، پرهای بدن به رنگ خاکستری روشن بر روی زمینه سفید است. و دارای سر زرد و گونه های نارنجی می باشد.

عروس هلندی صدفی

عروس هلندی گلباقالی

در این نژاد پرهای بدن به رنگ خاکستری روشن بر روی زمینه زرد است و دارای سر زرد و گونه های نارنجی می باشد.

طوطی عروس هلندی نژاد گلباقالی

عروس هلندی نژاد دارچینی

در گونه دارچینی (سیانمون) رنگ پرهای بدن بسیار روشن و اغلب به رنگ قهوه ای روشن می باشد. سر به رنگ مایل به زرد و گونه ها به رنگ نارنجی می باشد.

عکس طوطی عروس هلندی دارچینی

عروس هلندی زرد کمرنگ

این نژاد از لحاظ ظاهری شباهت زیادی به نژاد صدفی دارد با این تفاوت که پرنده از خود صدایی تولید نمی کند.

تصاویر عروس هلندی های زرد

عروس هلندی نژاد نقره ای

نژاد نقره ای بسیار شبیه به نژاد خاکستری است به جزء اینکه بدن به رنگ سفید می باشد. ماده ها در این نژاد دارای گونه های کدر تری هستند.

عروس هلندی نقره ای

عروس هلندی وایت فیس

نژاد وایت فیس یا صورت سفید از لحاظ رنگ آمیزی پرها بسیار شبیه نژاد خاکستری است. با این تفاوت که در نژاد وایت فیس فاقد گونه های نارنجی هستند. در نرهای وایت فیس سر به رنگ سفید است و در ماده ها به رنگ خاکستری و رنگ بدن می باشد.

در گونه صورت سفید معمولی (خاکستری) تعیین جنسیت به لحاظ تفاوت ظاهری بین دو جنس نر و ماده آسان است.

عروس هلندی وایت فیس یا صورت سفید

نژاد وایت فیس (صورت سفید) خود شامل زیر گونه هایی می شود:

عروس هلندی وایت فیس مرواریدی

صورت سفید مرواریدی دارای پرهای خاکستری بر روی زمینه سفید است. در این نژاد نرها از سن ۶ ماهگی رنگ مرواریدی خود را از دست می دهند و و همانند وایت فیس معمولی خواهند شد . تنها ماده ها رنگ مرواریدی خود را بعد از ۶ ماهگی و در سن بلوغ حفظ خواهند کرد. از این رو گفته می شود تقریباً ۹۶ درصد وایت فیس های مرواریدی ماده هستند.

عروس هلندی وایت فیس مرواریدی

آلبینو

رنگ آلبینو بسیار پرطرفدار و کمیاب است. در واقع پرنده آلبینو خالص به عروس هلندی اطلاق می شود که حداقل والدین دو نسل قبل از آن آلبینو بوده باشند. از خصوصیات آلبینوی اصیل می توان به رنگ سفید یکدست بدن بدون حتی یک لک و رنگ دیگر و چشمانی به رنگ قرمز و پاهای صورتی رنگ می باشد. در صورتی که چشم قرمز نباشد و به رنگ دیگری باشد، آلبینو محسوب نمی شود.

عروس هلندی نژاد آلبینو

بیماری های عروس هلندی:

از نظر سلامتی مانند سایر طوطی سانان بسیار قوی هستند و کمتر دچار بیماری می شوند.

انواع علائم بیماری این پرنده:

  •  بی حالی و گوشه گیری طوطی.
  • سر به زیر گرفتن و یا قرار دادن سر بر روی یکی از بال ها به مدت طولانی.
  • افشان بودن بال های طوطی به مدت طولانی.
  • تجمع مدفوع و چسبیدن ان به مخرج پرنده.
  • ترشحات آبکی از دهان و بینی.
  • تورم و زخم در دهان.
  • وجود حشرات بر روی پرها.
  • ترشحات آبکی چشم.
  • وجود زخم های خارجی بر روی بدن.
  • ضعف عمومی و بیرون زدن استخوان جناغ سینه.
  • بی اشتهایی.
  • نشستن طوطی بر کف قفس به مدت طولانی.
  • مدفوع طوطی آبکی بوده و محتوی مواد غذایی هضم نشده و یا کرم بوده و بویی زننده داشته باشد.

همراه سایت علمی فرهنگی چرخک باشید.

۸۰%
عالی
لینک کوتاه این مقاله
این مقاله را به اشتراک بگذارید
  • به این مقاله رای دهید