رفتن به مطلب
لطفا جهت استفاده از تمام مطالب ثبت نام کنید ×
انجمن های دانش افزایی چرخک
لطفا جهت استفاده از تمام مطالب ثبت نام کنید

جستجو در تالارهای گفتگو

در حال نمایش نتایج برای برچسب های 'نماد'.

  • جستجو بر اساس برچسب

    برچسب ها را با , از یکدیگر جدا نمایید.
  • جستجو بر اساس نویسنده

نوع محتوا


تالارهای گفتگو

  • تالار خصوصی و کاربران ایرانی سلام
    • مسائل تخصصی مربوط به سایت و انجمن
  • تالار ایران - جهان
    • اخبار ایران و جهان
    • آشنایی با شهرها و استانها
    • گردشگری ، آثار باستانی و جاذبه های توریستی
    • گالری عکس و مقالات ایران
    • حوزه فرهنگ و ادب
    • جهان گردی و شناخت سایر ملل و کشورها
  • تالار تاریخ
    • تقویم تاریخ
    • ایران پیش از تاریخ و قبل از اسلام
    • ایران پس از اسلام
    • ایران در زمان خلاقت اموی و عباسیان
    • ایران در زمان ملوک الطوایفی
    • تاریخ مذاهب ایران
    • انقلاب اسلامی و دفاع مقدس
    • تاریخ ایران
    • تاریخ ملل
  • انجمن هنر
    • فيلم شناسي
    • انجمن عكاسي و فیلم برداری
    • هنرمندان
    • دانلود مستند ، کارتون و فیلم هاي آموزشي
  • انجمن موسیقی
    • موسیقی
    • موسیقی مذهبی
    • متفرقات موسیقی
  • انجمن مذهبی و مناسبتی
    • دینی, مذهبی
    • سخنان ائمه اطهار و احادیث
    • مناسبت ها
    • مقالات و داستانهاي ائمه طهار
    • مقالات مناسبتی
  • انجمن خانه و خانواده
    • آشپزی
    • خانواده
    • خانه و خانه داری
    • هنرهاي دستي
  • پزشکی , سلامتی و تندرستی
    • پزشکی
    • تندرستی و سلامت
  • انجمن ورزشی
    • ورزش
    • ورزش هاي آبي
  • انجمن سرگرمی
    • طنز و سرگرمی
    • گالری عکس
  • E-Book و منابع دیجیتال
    • دانلود کتاب های الکترونیکی
    • رمان و داستان
    • دانلود کتاب های صوتی Audio Book
    • پاورپوئینت
    • آموزش الکترونیکی و مالتی مدیا
  • درس , دانش, دانشگاه,علم
    • معرفی دانشگاه ها و مراکز علمی
    • استخدام و کاریابی
    • مقالات دانشگاه ، دانشجو و دانش آموز
    • اخبار حوزه و دانشگاه
  • تالار رایانه ، اینترنت و فن آوری اطلاعات
    • اخبار و مقالات سخت افزار
    • اخبار و مقالات نرم افزار
    • اخبار و مقالات فن آوری و اینترنت
    • وبمسترها
    • ترفندستان و کرک
    • انجمن دانلود
  • گرافیک دو بعدی
  • انجمن موبایل
  • انجمن موفقیت و مدیریت
  • انجمن فنی و مهندسی
  • انجمن علوم پايه و غريبه
  • انجمن های متفرقه

وبلاگ‌ها

  • شیرینی برنجی
  • خرید سیسمونی برای دوقلوها
  • irsalam

جستجو در ...

نمایش نتایجی که شامل ...


تاریخ ایجاد

  • شروع

    پایان


آخرین بروزرسانی

  • شروع

    پایان


فیلتر بر اساس تعداد ...

تاریخ عضویت

  • شروع

    پایان


گروه


درباره من


علایق و وابستگی ها


محل سکونت


مدل گوشی


اپراتور


سیستم عامل رایانه


مرورگر


آنتی ویروس


شغل


نوع نمایش تاریخ

  1. نماد شهر های جهان معبد پارتنون، نیایشگاهی در آکروپولیس که پریکلس آن را در سده پنجم پیش از میلاد در یونان امروزی بنا کرد. این معبد، جایگزین نیایشگاه قدیمیتری شده بود که در سال۴۸۰ قبل از میلاد توسط خشایارشا پادشاه هخامنشی ایران نابود شده بود. آغاز ساخت معبد قدیمیتر نیز سال۴۹۰ پیش از میلاد بوده که خود ۲۵سال پس از تخت جمشید ایران است. هر شهر برای تعیین هویت شهروندانش نشانههایی دارد که از آن بهعنوان «نماد» یاد میشود. این نمادها که گاه جزو آثار باستانی یا طبیعی و گاه ساختهشده هستند، به شهروندان هویت جمعی می دهند و در جذب گردشگران موثرند. تهران- برج میلاد برج میلاد بلندترین آسمانخراش ایران و ششمین برج مخابراتی بلند در جهان است. این سازه که به خاطر ارتفاع بلند و شکل ظاهری متفاوتش، تقریباً از همه جای تهران نمایان است، یکی از نمادهای پایتخت به شمار میآید. پاریس- برج ایفل برجی فلزی در میدان شاندومارس و در کنار رود سن واقع در شهر پاریس است. برج ایفل امروزه نهتنها بهعنوان نماد پاریس بلکه بهعنوان نماد فرانسه شناخته میشود و پربازدیدترین بنای جهان و یکی از شناختهشدهترین بناهای دنیاست. مسکو- کاخ کرملین یک قلعه تاریخی است که بهصورت مجتمع در قلب شهر مسکو پایتخت روسیه ساخته شده و به رودخانه مسکوا، میدان سرخ و باغ الکساندر مشرف است. بنای این کاخ در سال۱۴۸۷ میلادی به پایان رسید. نام مشهور این کاخ کرملین است (به زبان روسی به معنای دژ است). این کاخ از چهار قصر، کلیسا و دیوار کرملین به همراهی برجهای کرملین تشکیل شده است. کوالالامپور- برجهای دوقلوی پتروناس از بلندترین آسمانخراشهای جهان هستند و در کوالالامپور پایتخت مالزی قرار دارند. این برجهای دوقلو با احتساب آنتن بالای برجها، ۴۵۲متر ارتفاع دارند. تعداد طبقات هر برج ۸۸ طبقه است و جمعا ۷۸ آسانسور در این دو ساختمان فعال هستند. این دو برج از زیر به هم وصل هستند. همچنین پلی طبقات۴۱ و ۴۲ این دو برج را به هم متصل میکند. ارتفاع این پل از سطح زمین ۱۷۵متر و طول آن ۵۶ متر است. آتن- معبد پارتنون معبد پارتنون، نیایشگاهی در آکروپولیس که پریکلس آن را در سده پنجم پیش از میلاد در یونان امروزی بنا کرد. این معبد، جایگزین نیایشگاه قدیمیتری شده بود که در سال۴۸۰ قبل از میلاد توسط خشایارشا پادشاه هخامنشی ایران نابود شده بود. آغاز ساخت معبد قدیمیتر نیز سال۴۹۰ پیش از میلاد بوده که خود ۲۵سال پس از تخت جمشید ایران است. ریودوژانیرو- مجسمه مسیح مجسمه مشهوری است که در برزیل در شهر ریودوژانیرو قرار دارد که مجسمه مسیح منجی است. این مجسمه با ۳۸ متر ارتفاع در سال۱۹۲۶ میلادی و در ارتفاع ۷۱۰متری نوک کوه کورکووادو ساخته شدهاست. مجسمه مذکور حالت ایستاده عیسی مسیح درحالیکه دستان خود را کاملاً باز کردهاست نشان میدهد که این حالت نشاندهنده پذیرش همه انسانها در آغوشش است. پکن- معبد بهشت معبد بهشت یا معبد آسمان که بسیار بزرگتر از شهر ممنوعه و کوچکتر از قصر تابستانی است، ۲/۷ میلیون متر مربع مساحت دارد و در سال۱۴۲۰ میلادی در دوران سلسله مینگ بهمنظور قربانی کردن در پکن ساخته شد. از آنجا که امپراتوران چین خود را فرزند خدا میدانستند جرات نمیکردند که محل اقامت خود یعنی شهر ممنوعه را بزرگتر از اقامتگاه خدا بسازند. قاهره- اهرام ثلاثه مجموعه اهرام تاریخی ساخته شده در دوران مصر باستان است که در حاشیه شمالی شهر قاهره کنونی واقع شده است. هرم بزرگ جیزه تنها بازمانده عجایب هفتگانه جهان محسوب میشود. چندین هرم کوچکتر، مجسمه ابوالهول و کشتی بزرگ مصری متعلق به ۲۵۰۰سال پیش از میلاد مسیح نیز در منطقه جیزه واقع شده است. لندن- برج ساعت بیگبن بزرگترین و معروفترین برج ساعت جهان؛ پس از آنکه کاخ وست منیستر، در یک آتش سوزی ویرانگر در تاریخ ۲۲ اکتبر سال۱۸۳۴ میلادی از بین رفت، چارلز باری، معمار معروف انگلیسی، ساخت مجدد این کاخ را شروع کرد و یک برج ساعت برای ضلع شمال شرقی کاخ در لندن پایتخت انگلستان نظر گرفت. با وجود اینکه تهبنای برج بیگ بن، به همراه ساختمان کاخ، در سال۱۸۳۴ میلادی نهاده شد اما خود برج، ۱۳سال بعد از آن، در سال۱۸۵۶میلادی ساخته شد. سیدنی- خانه اپرا یکی از متمایزترین بناهای قرن بیستم ازلحاظ هنر معماری به شمار میرود که در شهر ساحلی سیدنی و در ایالت نیو ساوت ولز کشور استرالیا قرار دارد که در ۲۰ اکتبر۱۹۷۳میلادی رسما توسط ملکه الیزابت دوم گشایش یافت. «اپراهاوس» شامل ۵ سالن تئاتر، ۵ سالن تمرین نمایش، ۲سالن اصلی، ۱۰ رستوران و کافه و تعداد زیادی فروشگاه است. آگرا- تاج محل تاج محل از پرآوازهترین بناهای جهان و آرامگاه زیبا و باشکوهی است که در نزدیکی شهر آگرا و در ۲۰۰کیلومتری جنوب دهلینو پایتخت هند واقع شدهاست و یکی از عجایب هفتگانه جدید دنیا بهشمار میرود. این بنا به دستور شاهجهان، پنجمین امپراتور گورکانی هند بهمنظور یادبود همسر ایرانیتبارش «ممتاز محل» بنا شده است. مادرید- مجسمه خرس و درخت مجسمه یک خرس در کنار درختی به نام مادرونو سمبل شهر مادرید و کشور اسپانیاست. این مجسمه ۲۰تن وزن دارد و در میدانی با نام پوئرتادوسول قرار دارد. نام این درخت توت فرنگی ترجمه شده زیرا میوههایی شبیه توت فرنگی دارد اما شیرینتر از آن است و برای مربا استفاده میشود. نیویورک- مجسمه آزادی نام رسمی آن «آزادی روشنگر جهان» است. این مجسمه در جزیره آزادی در بندر نیویورک نصب شده و بهصورت نمادی برای خوشامدگویی به مسافرانی که از راه دریا به نیویورک میآیند درآمدهاست. مجسمه آزادی که با رویهای از مس پوشش یافته، در سال ۱۸۸۶میلادی به مناسبت یکصدمین سال استقلال آمریکا از بریتانیا و بهعنوان نماد دوستی فرانسه و آمریکا به این کشور اهدا شدهاست
  2. عرصه میدان شهدا، نماد پویایی شهر است مدیر اجرایی طرح بزرگ میدان شهدا مشهد: عرصه میدان شهدا، نماد پویایی شهر است باید به سمت تغییر چهره فرسوده شهر و مقاومسازی ساختمانها حرکت کنیم مدیر اجرایی طرح بزرگ میدان شهدا گفت: موضوع اصلی میدان، ایجاد یک فضای شهری برای تعاملات شهروندان و زائران است. به گزارش ایسنا – منطقه خراسان و به نقل از روابط عمومی طرح بزرگ میدان شهدا مشهد، مهندس ابوالفضل افشاری خاطرنشان کرد: از زمان صفویه یعنی قریب به ۳۵۰ سال پیش تاکنون یک میدان با رویکرد مدنی و کاربری اجتماعی در ایران با این وسعت شکل نگرفته و با توجه به همین نیاز، طرح میدان شهدا با چنین اولویتی به اجرا درآمده اما طرح به همین مختصر اکتفا نکرده و عملکردهای دیگر همچون کاهش معضل ترافیک، ساماندهی تاسیسات شهری و ایجاد جاذبههای گردشگری نیز خواهد داشت. وی در پاسخ به سوال برخی کارشناسان حوزه شهری در خصوص اینکه آیا با دست زدن به ترکیب مرکز شهر آنچه قرار است ایجاد شود، با سایر بافت شهر در تناقض نخواهد بود، تصریح کرد: هدف اصلی طرح مداخله در بافت فرسوده شهر و ایجاد انگیزه برای سایر بخشهای خصوصی است تا با سرمایه خودشان نسبت به بازسازی اقدام کرده و به طور تدریجی و خود جوش چهره شهر تغییر یابد؛ البته ممکن است در سالهای اولیه، این هماهنگی به طور بارز نمود نداشته باشد اما آنچه مسلم است باید به سمت تغییر چهره فرسوده شهر و مقاوم سازی ساختمانها حرکت کنیم. افشاری در خصوص تمهیدات در نظر گرفته شده برای حفظ ایمنی عابران پیاده و سازگاری با مسائل محیطی اضافه کرد: میدان اصلی ۲۰ هزار متر مربع وسعت دارد که عاری از هر نوع وسیله نقلیه بوده و محلی ایمن برای عابران پیاده است؛ اما در خصوص دسترسی ایمن به میدان ۱۶ پل عابر پیاده هوایی و معابر زیر زمینی در نقاط مختلف طرح احداث شده و خواهد شد که با تکمیل آنها رفت و آمد عابر پیاده از خیابانهای اطراف کاملا تحت پوشش قرار میگیرد و مشکل تداخل پیاده و سواره مرتفع شده و ایمنی را برای عابر و روانی حرکت را برای سواره مهیا میکند. وی با اشاره به اهمیت به کارگیری معماری پایدار و سازگار با محیط زیست در کلان پروژههای شهری ادامه داد: عرصه میدان شهدا در حقیقت نماد پویایی شهر مشهد است لذا در مورد رعایت استانداردهای ساختمان و جلوگیری از هدر رفت انرژی و سایر مسائل از جمله کاهش آلودگیهای صوتی و بصری و آلودگی هوا تمهیدات لازم را اندیشیده و در بسیاری از بخشها اعمال کرده ایم. مدیر اجرایی طرح بزرگ میدان شهدا با تاکید بر اینکه در حال حاضر حدود دو-سوم از پروژه عرصه میدان تکمیل و نیز در اختیار شهروندان قرار گرفته بیان کرد: این حیاط شهری دو طبقه که مساحت هر یک از طبقات آن ۲ هکتار است به عنوان اولین پلازای دو طبقه و بزرگترین میدان مدنی کشور به شمار میآید و یکی از مهمترین خصوصیات عرصه میدان شهدا این است که مختص حرکت پیاده و برای و اجتماعات مردمی در مراسم آیینی و مذهبی طراحی شده است. وی دیگر امتیاز این میدان را واقع شدن در مسیر تقاطع سه خط قطار شهری دانست و اظهار داشت: وجود ایستگاههای سه خط قطار شهری در تراز منهای یک باعث رفت و آمدهای بیشتر شهروندان دراین تراز خواهد شد، همچنین سهولت دسترسی از این میدان به سایر نقاط شهر آن را به نقطه
  3. پارکی جالب با نماد ماه تولد شما + عكس پارک عمومی "سمبل یا نمادهای زودیاک" در نزدیکی ایستگاه مترو... سمبل ماه تولد خود را در این پارک روسی ببینید. سمبلهای ماه تولد یا به عبارتی مجسمههای هنری مورد بحث از جنس برنز یا گرانیت نیستند! بلکه از جنس فلزهای عادی و قراضه زباله، ساخته شدهاند. پارک عمومی "سمبل یا نمادهای زودیاک" در نزدیکی ایستگاه متروSviblovo شهر مسکو در سال 2007 افتتاح شده است. این پارک به دلیل مجسمههای منحصر به فردش بسیار معروف است. این مجسمهها که سمبل ماههای سال هستند، توسط هنرمند خلاق روسی به نام آندری آسریانت ساخته شده است. لولههای فلزی، پیچ، مهره، صفحات فلزی، قطعات یخچال، حلقههای فلزی، زنجیر، ظروف فلزی غیر قابل مصرف و... همه و همه از اقلام اصلی و دست مایه کار آسریانت برای خلق این شاهکارهای هنری هستند. جالب است بدانید؛ مسئولین امر از او خواسته بودند که تمام چهرههای این مجسمهها یا نمادهای ماههای تولد باید خندان باشند. یعنی این آهن قراضهها را باید این هنرمند حاذق بخنداند! آسریانت در این باره میگوید؛ من در مورد خواستهی آنها فکر کردم و به شدت هیجان زده شده بودم. در پایان، تصمیم به موافقت با خواسته مقامات گرفتم. این خواسته به نوعی دعوت به یک مبارزه هنری و ارزیابی مهارت هنرمند است. تصمیم گرفتم هر چیزی که آنها میگویند را اجرا کنم تا همه راضی شویم. آسریانت، دست و پنجه نرم کردن با این مواد خام، زمخت بدون هیچ انعطاف و زیبایی را با کمال میل پذیرفت. او با بازیافت قراضههای آهن آلات شروع به سرهم کردن آنها بوسیله جوش دادن، خم کردن و رنگ کردن آنها دست به چنین خلاقیت و شاهکارهای هنری زد. این دوازده صورت فلکی یا نشانههای ماههای تولد افراد، به گونهای متفاوت با آنچه که نزد مردم شناخته شده هستند از کار در آمدند. گویی آنها زنده، شاد و در حال حرکت هستند. چهره همه آنها، پر انرژی، مثبت و شاد است. همانطور که مسئولین امرخواسته بودند. شایدم بیشتر از آنچه که مد نظرشان بود. خلق این حالات در این قطعههای قراضه فلزی، منحصر به فرد و شاهکاری هنری است.این همان مبارزهای بود که آسریانت در آن پیروز و سر بلند بیرون آمده بود. مجسمههای آهنی زمخت و خالی از ظرافت در عین حال دوست داشتنی، شاد و جذاب، تمایل مردم را برای رفتن به این پارک، بخصوص در روزهای تولد دوستان، آشنایان و خود، بیشتر کرده است.
  4. اساطیر و نمادهای نوروز [align=justify] آن وقت ها بچه های مدرسه با این که یکدیگر را مرتب می دیدند اما نزدیک عید نوروز به هم کارت تبریک می دادند و بر آن می نوشتند: «این جشن باستانی را» یا «این عید سعید باستانی را به شما و خانواده محترمتان تبریک می گویم.» و به دنبال آن، پس از آرزوی سالی خوب، شعارهایی از قبیل «ای گل سرخ و سفید ارغوانی / فراموشم نکن تا می توانی» نوشته می شد. غرض این که همه می دانستیم عید نوروز جشنی باستانی است اما از چه زمانی این عید در ایران برگزار می شده و سبب وجودی آن چیست؟ از شواهدی که در دست است، جشن نوروز در زمان هخامنشیان، در تخت جمشید برگزار می شده است و حتی شکل کاخ و نگاره هایی که بر دیواره های تخت جمشید نقش بسته نشان از برگزاری جشن نوروز داشته است. ملت های همه سرزمین های زیر فرمانروایی هخامنشی در چنین روزی در آن جا گرد می آمدند تا پیشکش های خود را تقدیم کنند. اما آن چنان که از برخی منابع برمی آید، نوروز قبل از هخامنشیان نیز وجود داشته است. البته در اوستا مطرح نمی شود چون اوستا دینی است و جشن های خاص خودش را دارد. ولی از دوره ادبیات میانه، نوشته های پهلوی و مانوی از نوروز بسیار سخن گفته می شود که مربوط به اول سال است و غیر ممکن است که در اول سال، عید باشد اما مراسمی وجود نداشته باشد. نقش برجسته های تخت جمشید نیز این نظر را القا می کند که جشن سالانه در ایران وجود داشته است که با تغییر فصل ها مربوط بوده است. پس ریشه های این جشن در گذشته های بسیار دور ایران است و تنها جشنی است که تا این اندازه در میان مردم مورد توجه بوده است. چون نوروز جشن ملی بود و از میان جشن های باستانی ایران، تنها جشنی بود که در چهار دیواری خانه ها نفوذ کرد. اسطوره های گوناگونی گرد این جشن ملی را فراگرفته اند، از جمله اسطوره زیبای آفرینش در ایران باستان. بنابراین اسطوره، اورمزد شش پیش نمونه گیتی یعنی نمونه اولیه و آرمانی موجودات را در شش گاه با فاصله های نابرابر و در درازای یک سال می آفریند که به ترتیب عبارتند از: آسما ن، آب، زمین، گیاه، چهار پای سودمند ومردم. به یادبود این آفرینش های شش گانه، سال را به شش قسمت نابرابر تقسیم می کردند و سالگرد این آفرینش ها را به صورت جشن های پنج روزه که در آیین ایران باستان «گاهانبار» نام دارد، برگزار می کردند. جشن سالگرد آفرینش آسمان از ۱۱ تا ۱۵ اردیبهشت، نخستین گاهانبار است. دومین گاهانبار سالگرد آفرینش آب از ۱۱ تا ۱۵ تیر است. سومین گاهانبار که سالگرد آفرینش زمین و فصل گردآوری غله است، از ۲۶ تا ۳۰ شهریور برگزار می شود. چهارمین گاهانبار سالگرد آفرینش گیاه و از ۲۶ تا ۳۰ مهر است. پنچمین گاهانبار سالگرد آفرینش چهارپای مفید جشن میان زمستان است و زمانی است که برای دام انبار زمستانی می شود. آخرین گاهانبار سالگرد آفرینش انسان است که در پنج روز آخر سال یعنی پنج روز کبیسه برگزار می شود. سالگرد این پنج روز پایانی سال که دوازده ماه سی روزه را در پشت دارد، مدخلی بر نوروز است. پس جشن نوروز سالگردی است از آفرینش انسان، عزیزترین موجود آفرینش برای آفریدگار بزرگ که آفرینش اهورایی را پاسداری خواهد کرد و رقیبی برای اهریمن و آفریده های دیوی اش خواهد شد. به همین مناسبت، سالگرد آن با شکوه بیشتری برگزار می شود. اسطوره دیگری نیز آیین های نوروزی را همراهی می کند، یکی از آنها آیین نیایش به ایزد «رپیتوین» است. «رپیتوین» سرور گرمای نیمروز و ماه های تابستان است و در زمستان، در زیر زمین جای می گیرد و آب های زیرزمینی را گرم نگاه می دارد تا گیاهان و درختان نمیرند و به خصوص ریشه های درختان را در برابر یورش سرمای زمستانی پاس می دارد. بازگشت سالانه او در بهار است که نمادی است از پیروزی نهایی نیکی ها بر بدی ها و بهارها بر زمستان ها. به همین مناسبت جشن ویژه ای و نیایشی که تقدیم رپیتوین می شد، بخشی از مراسم نوروزی را تشکیل می دهد و از این دید، نوروز نمادی از پیروزی عنصر نیک است در نبرد فصل ها. نوروز همچنین نمادی است از سالگرد بیداری طبیعت از خواب زمستانی و مرگی است که به رستاخیز و زندگی منتهی می شود و به همین مناسبت جشن مربوط به «فروهر»ها نیز بوده است. «فروهر» یا «فروشی» گونه ای از روان است و نوعی همزاد آدمیان که پیش از آفرینش مردمان در آن جهان به وجود می آید و پس از مرگ مردمان به دنیای دیگر می شتابد و از کیفرهای خاصی که روان می بیند به دور است. فروهرها سالی یک بار در طلیعه ماه فروردین (= ماه فروهرها) به زمین باز می گردند و هر یک به خانه خود فرود می آیند. آنان از دیدن پاکیزگی و درخشندگی خانه دلخوش می شوند و بر شادکامی خانواده و بر برکت خانه دعا می کنند و اگر خانه را آشفته و در هم، پاک نشده و نا آراسته ببینند غمگین می شوند و دعا نکرده و برکت نخواسته خانه را ترک می کنند. مراسم خانه تکانی از همین جا نشات گرفته است. ایرانیان در آغاز سال نو همه جای خانه را تمیز و پاکیزه می کنند تا فروهرهای درگذشتگان به خانه آنان بیایند و برای خانواده برکت بیاورند. آنان که بر این باورند، روز نوروز از خانه بیرون نمی روند، چون نمی خواهند که فروهرها صاحبخانه را در خانه نیابند و ناخشنود گردند. چراغ خانه ها در این شب ها باید روشن باشد و برای این که راه را بر فروهرها بهتر بنمایانند، در آغاز پنج روز آخرین گاهانبار و به روایتی در پایان این پنج روز و درست شب نوروز بزرگ، مراسم آتش افروزی بر بام ها انجام می دادند که هم راهگشای فروهرها باشد و هم به دور و نزدیک خبر دهند که سال نو می آید. این آتش افروزی بعد از آمدن اسلام نیز در میان ایرانیان معمول بوده است و چون مراسم به طور رسمی نخستین بار در شب چهارشنبه انجام شد، این رسم در شب چهارشنبه پای بر جا ماند و چهارشنبه سوری یکی از جشن های جنبی نوروز شد. به روایتی «سوری» به معنی «سرخ» است و سرخی دلیل انرژی و تحرک. پس از جشن سوری، باید بتوانیم بیرون بیاییم، روی زمین کار کنیم و خواب زمستانی را کنار بگذاریم. افسانه های بسیاری پیدایش جشن نوروز را به دوران جمشید نسبت می دهند. از جمله مناسبت هایی که در افسانه ها برای پیدایش جشن نوروز برمی شمرند، می توان به موارد زیر اشاره کرد: تجدید دین با به پادشاهی رسیدن جمشید، پیروزی جمشید بر اهریمن، درخشش چهره جم زمانی که بر تختی نشست و دیوان به فرمان او تخت را برداشتند و به گردون افراشتند، دیوان جمشید را سوار بر گردونه ای در نخستین روز ماه فروردین به یک روز از دماوند به بابل بردند و مردمان به سبب چیز شگفتی که دیدند، این روز را جشن گرفتند (سبب برتاب نشستن در نوروز به تقلید به این افسانه معمول گشت)، در نوروز جم اوزان و مقادیر را تعیین کرد، نیشکر در دوران جم در این روز کشف شد (از این روست که در این روز همه به هم شیرینی هدیه می دهند)، پس از یک دوره خشکسالی، در این روز با بر تخت نشستن جمشید باران بارید (رسم به هم آب پاشیدن که یکی از آیین های نوروزی است با این افسانه بی ارتباط نیست)، و نیز جم دستور کندن جوی ها و آبراهه ها را در این روز داد. (که این هم با رسم شستن خود در سپیده دم نوروز و پاک شدن از گناهان باید مرتبط باشد.) با درهم آمیختگی که میان شخصیت های افسانه ای به دلایل اجتماعی پیش می آید، در دوران اسلامی، جم با حضرت سلیمان آمیخته می شود و از مجموعه این آمیختگی ها افسانه ای درست می شود که بنیانگذاری نوروز را به سلیمان نسبت می دهد. دوبو (Dubeux) در کتاب خود به نام «ایران» که گزارش های جهانگردان اروپایی قرن هفدهم و هجدهم و آغاز قرن نوزدهم را درباره این کشور خلاصه می کند، مطلبی هم درباره نوروز دارد. او می نویسد ایرانیان پس از اسلام توانستند بهانه ای بیابند تا این جشن بسیار قدیمی خود را حفظ کنند و گفتند این جشن به یاد به خلافت رسیدن حضرت علی (ع) است. به هر حال، آن چه مهم است باقی ماندن و حفظ شدن این جشن فرخنده تا روزگار ماست. در زمان ساسانیان دو نوروز جشن گرفته می شد و این رسم تا قرن ها بعد هم باقی ماند. نوروز اول فروردین که نوروز عامه بود و نوروز بزرگ در ششم فروردین که بیشتر مشهور به نوروز خاصه بود. به روایتی خدا جهان را در نوروز آفرید و به روایت دیگری آدم نیز در همین روز آفریده شد. از این رو، نخستین روز، نوروز عامه که روز اعتدال بهاری است، پرشکوه ترین روز این جشن است. پادشاهان ساسانی «هر سال از نوروز عامه تا نوروز خاصه که شش روز باشد، حاجت های مردمان را برآوردندی و زندانیان را آزاد کردندی و مجرمان را عفو فرمودندی و به عیش و شادی مشغول بودندی» (به نقل از برهان قاطع).و اما ایرانیان تقسیم بندی دیگری هم برای سال داشتند و آن تقسیم سال به دوازده ماه سی روزه بود. در پایان سال پنج روز باقی می ماند که به آن پنجه دزدیده می گفتند. این پنج روز از نظم و قانونی برخوردار نبوده و معمولا تجسم آشوب ازلی بوده است. دوازده روز نوروز معرف دوازده ماه سال است و سیزده نوروز معرف آشوب ازلی پیش از آفرینش است و از آن جا که هر نوع آشوب پیش از نظم گرفتن، نحس محسوب می شد و بی نظام به شمار می آمده، روز سیزده نوروز هم نحس است. چون دنیا پس از برقراری نظم است که مقدس می شود. در این روز خانه را جارو نمی کنند و همه مردم از خانه خارج می شوند. اگر خانه از ساکنان آن کاملا خالی نشود، سال نو نوعی بدبختی به همراه می آورد. سیزده نوروز جشن واقعی بهار است. درختان با سرسبزی تازه خود جلوه گرند، گل های صحرایی می رویند، یاس ها گل می دهند و شاعران ایران برای غزل سرایی توصیف این فصل را ترجیح می دهند. ایرانیان در قدیم، به عنوان شگون، هفت «سینی» از دانه هایی که برکت به سفره ها می آورد، می رویاندند و بر خوان نوروزی خود می نهادند. «سینی» معرب «چینی» است که در قدیم به طبق های بزرگی که از چین آورده بودند، گفته می شد. به احتمالی هفت «سین» می تواند بازمانده همین هفت «سینی» باشد و یا نمادی از «سبزه»و «سرسبزی». اگر در درازای زمان هفت «سینی» با هفت میوه یا گل یا سبزی که با «سین» آغاز می شوند و هر یک نشانه ای از باروری و تندرستی هستند، تلفیق شده است، در آن باید جای پای ذوق لطیف ایرانی را جست و جو کرد. «سبزه» نودمیده است، «سنبل» خوش بر و خوشبو، «سیب» میوه ای بهشتی و نمادی از زایش، «سمنو» مائده تهیه شده از جوانه گندم که یادآور بخشی از آیین های باستانی ماست، «سنجد»که بوی برگ و شکوفه درخت آن محرک عشق و دلباختگی است، «سیر» داروی تندرستی، دانه های «سپند» به معنی «مقدس» که دافع چشم بد است. همچنین بر این خوان، آینه می گذاریم که نور و روشنایی می تاباند، شمع می افروزیم که روشنایی و تابش آتش را به یاد می آورد، و تخم مرغ می گذاریم که تمثیلی از نطفه و باروری است (و نیز در اسطوره های ایران باستان، آسمان و زمین همچون تخم مرغ توصیف شده اند که زمین همسان زرده در میان آسمان که همسان سفیده است، قرار دارد _ یعنی اعتقاد به کرویت زمین). آب زلال به نشانه همه آب های خوب جهان و ماهی زنده در آب به نشانه تازگی و شادابی (همچنین ماه اسفند برابر با برج «حوت» به معنی «ماهی» است) و نقل و شیرینی برای شیرین بودن سال جدید نیز در این خوان قرار دارند. در بسیاری از خانه ها گذاشتن نمونه ای از غلات و حبوبات و همچنین شیر و فرآورده های شیری به نشانه تضمین برکت خانه، متداول است. از جمله رسم های متداول نوروز در بیشتر خانواده های ایرانی آن است که پس از تحویل سال شخص خوشقدمی از اهل خانه بیرون می رود و سبزه و سکه در دست می گیرد و به خانه وارد می شود. اهل خانه می پرسند، «چه آوردی؟ و او پاسخ می دهد: «سلامتی، خوشبختی، ثروت و...» و با این حرکت نمادین، خانواده برای خود سال خوب و پرباری را آرزو می کنند. با همه این توضیحاتی که گفته شد و نمادهایی که گشوده شد، در پایان باید گفت که نوروز حتی بی آن که چیزی از نمادها و اسطوره های آن بدانیم، زیباست. آغاز سال نو ایرانی، هماهنگ با باززایی طبیعت است و حرکات نمادین و خوان نمادین این جشن بر زیبایی آن می افزاید. این انتخاب و این مراسم نمادین همه ریشه در فرهنگی بسیار غنی و کهن دارد و ایرانیان می توانند به خود ببالند که در میان ملت های جهان برای سال نو خود بهترین انتخاب را داشته اند، چرا که از غنی ترین فرهنگ و تفکر برخوردار بوده اند. [/align] هر روزتان نوروز، نوروزتان پیروز باد! آرزو رسولی
  5. [align=justify] تاج محل ، نماد وفا و عشق ابدی تاج محل آرامگاه زیبا و باشکوهی است که در نزدیکی شهر اگرا و در ۲۰۰ کیلومتری جنوب دهلی نو پایتخت هند واقع شده است. این بنا به دستور شاه جهان، پنجمین امپراتور گورکانی هند به منظور یادبود همسر ایرانی محبوبش ممتاز محل که در سال ۱۶۳۱ میلادی به هنگام وضع حمل فوت کرد بنا شدهاست. شاه بنا به وصیت همسرش تصمیم گرفت با ساخت بنایی زیبا، مجلل و عظیم، همسرش را جاودانه کند. از اینرو آرامگاهی زیبا بر روی قبر او بنا نهاد. همانطور که مشخص است، نام این بنای زیبا ایرانی است. این ساختمان بر پایه مخلوطی از معماری ایرانی، هندی و اسلامی بنا شده است و در ساخت آن ۲۰،۰۰۰ هنرمند و معمار از نقاط مختلف آسیا به خصوص ایران، شبه قاره هند، آسیای میانه و آناتولی شرکت داشته اند.آغاز ساخت تاج محل سال ۱۶۳۲م )۱۰۴۲ ش) بوده و در سال ۱۶۴۷م) ۱۰۵۷ ش) تکمیل شده است. نماد وفا و عشق ابدی تاج محل بنایی مُجَلَّل و رمز عشق ابدیست که سه قرن و نیم از عمر آن میگذرد. اخلاص به عشقی رومانتیک، از دوران بسیار دور همچون: «لیلی و مجنون»، «رومئو و ژولیت» و یا «بختالنصر» که باغهای معلق بابل، یکی از عجایب هفتگانه را به نشان وفاداری برای همسرش ساخت، تاج محل نیز یکی از عجایب هفتگانه جدید دنیاست، تاج محل آرامگاه «ارجمند بانو بیگم» ملقب به ممتازمحل همسر محبوب «شاهجهان» پنجمین پادشاه گورکانی یا مغولی هند بود. این بنا به دستور شاه جهان برای نشان دادن عمق علاقه و عشق خود به ممتاز محل ساخته شده است. داستان بنای این مجموعه عمارات مجلل که در وسط آن گنبد تاج محل چون نگینی میدرخشد، بر ارزش تاریخی این شاهکار هنری افزوده است. تاج محل، در واقع، باشکوه ترین هدیه یک شاه به همسر از دست رفته اش است و پایه های آن بر عشق وافر شاه جهان گورکانی به ممتاز محل ایرانی تبار استوار است. شاید اگر در سال ١٦٠٧ میلادی «شاهزاده خرم»، که بعداً با نام «شاه جهان» شناخته شد، «ارجمند بانو بیگم» را، که بعداً به «ممتازمحل» ملقب شد، نمیدید، امروز از تاج محل خبری نبود. ارجمند بانو دختر یکی از اشراف ایرانی با نام عبدالحسن آصف خان و متولد شهر آگرای هند بود. خواهر آصف خان یا عمه ارجمند بانو، نور جهان همسر محبوب و پرنفوذ جهانگیر شاه، پدر شاهزاده خرم بود. نور جهان همراه برادرش آصف خان در سیاست و دولتداری نقش بارزی داشت.شاهزاده خرم که در آتش عشق ارجمند بانو می سوخت، بنا به ضوابط سلطنتی با دو زن دیگر ازدواج کرد که اولی از بستگان دربار صفوی ایران بود. خرم پس از پنج سال انتظار به وصلت ارجمند بانو رسید. او پس از مراسم عروسی اعلام کرد که عروس تازه از سایر زنان دربار برتر و "ممتازمحل" است. ازآن به بعد ارجمند بانو با همین نام و پسوند "بیگم" خطاب میشد. به نوشته یک تاریخ نگار دربار گورکانی هند که با نام "قزوینی" از او یاد میشود، پیوند شاهزاده با دو همسر دیگرش تنها حکم زناشویی معمولی را داشت و "خرم" هیچ زن دیگری را شایسته آن محبت و شیفتگی که نثار ممتاز محل میکرد، نمیدانست. سال ١٦٢٨ شاهزاده خرم بر تخت طاووس هند نشست و به "شاه جهان" ملقب شد. ممتاز محل نمی خواست به مانند عمه قدرتمندش در امور اداری و سیاسی دستی داشته باشد. در عوض فهرست نامه ای زنان بیوه و کودکان یتیم را ترتیب میداد و از شوهرش می خواست که به نیازهای آنها رسیدگی کند و برای خانواده های بینوا نفقه تعیین میکرد. او نیز مانند شاه جهان به هنر معماری علاقه داشت و در ساماندهی یک باغ کرانه رود یامونا در شهر آگرا، جایی که سرانجام محل آخرت او شد، نقش داشت. درگذشت ممتاز محل و وصیت او شاه جهان و ممتازمحل در سال ۱۶۱۲ ازدواج کردند و ۱۸ سال با یکدیگر زندگی کردند و ثمره این ازدواج ۱۴ فرزند بود که هفت تن زنده ماندند و بزرگ شدند. ممتاز محل همسر دوم شاه جهان بود که در ۱۷ جون ۱۶۳۱ میلادی در هنگام تولد چهاردهمین فرزندش جان باخت.در یکی از حمله های جنگی، شاه جهان ممتاز محل را که بسیار دوست می داشت همراه برده بود. او باردار و در ماههای آخر بارداری بود. این نوزاد چهاردهمین فرزندی بود که ممتازمحل به دنیا آورد و دختر بود که نامش را «گوهره بیگم» گذاشتند. اما ممتازمحل در اثر وضع حمل جان باخت. هنگام درگذشت «ممتاز محل» ۳۹ سال بیش نداشت او از شوهرش درخواست کرد که پس از وی زنی نگیرد و برای او آرامگاهی بسازد که بدان نام وی جاوید بماند. مرگ ناگهانی «ممتاز محل» پادشاه را دچار غم و اندوه ساخت. شاه داغ دیده پس از تفکر و تدبر بنا به وصیت او تصمیم گرفت بنائی بر مزار محبوبش بسازد تا شاهدی بر عشقش باشد، از این رو طراحان، مهندسان و استادکاران را از گوشه و کنار دنیا گرد آورد تا آرامگاهی را بسازند که آخرین دستاورد معماری گورکانی گردد. به نوشته تاریخ نگاران، شاه جهان در پی درگذشت محبوبترین همراه زندگیاش خلعت شاه انهاش را به عبای سفید عوض کرد و یک سال سوگوار بود. شاهی که قبلا برای توسعه دامنه سلطنتش خون فراوانی ریخته بود، گوشه نشین شد و برای مدتی دخترش «جهان آرا» به امور دولتداری پرداخت. روایت حاکی است که موهای سیاه شاه جهان طی یکی دو ماه سوگواری سفید شد. شاه جهان پس از آنکه از چنگ رخوت رها شد، در اجرای وصیت ممتاز محل بهترین معماران و خوشنویسان را از سراسر هند و بیرون از آن فرا خواند تا بنای یادبود محبوب ازدست رفته اش را در شهر آگرا، پایتخت امپراتوری گورکانی، بسازند. تاریخ نگاران آن دوران، از این بنای یادبود با نام "روضه ممتاز محل" یاد کرده اند و برخی بر این نظراند که "تاج محل" مخفف "ممتاز محل" است. "پیتر ماندی"، جهانگرد اروپایی سده ١٧ میلادی نیز در نوشته هایش از "تاجِ محل، ملکه دربار گورکانی" نام می برد. خود شاه جهان هم که سالها بعد، به دست پسرش اورنگزیب شکست خورد و مدتی در زندان قلعه سرخ یا لال قلعه به سر برد، پس از درگذشت کنار ممتاز محل زیر گنبد تاج محل به خاک سپرده شده است. معماری باغ و ساختمان تاج محل شاه جهان جایگاهی را در کنار «رود جمنا» برای این بنای بزرگ برگزید. تاج محل آرامگاهی است با ۵۸ متر بلندی، ۵۶ متر پهنا که در نزدیکی اگرا در ایالت اوتار پرادش هندوستان بر روی یک تخته عظیم ۱۰۰ متر × ۱۰۰ متر مرمرین ساخته شده است. این بنای بزرگ، در یک باغ پهناور ۱۸ هکتاری قرار دارد، که در مرکز این یک باغ نهر آب طولانی وجود دارد که به شیوه چهارباغهای ایرانی ساخته شدهاست. شاه جهان قصد داشت برای خود نیز آرامگاهی در کران دیگر «رود جمنا» و برابر آن بسازد و این دو بنا را با پلی به یکدیگر متصل سازد به نشانه آنکه پیوند او و همسرش از جریان زمان هم در میگذرد. قرار بود که بر خلاف نمای تاج محل که از مرمر سفید است، آرامگاه شاه از مرمر سیاه باشد. اما سرنوشت بر این شد که آرامگاه دوم هرگز برپا نشود و شاه در کنار همسرش آرام گیرد. تاج محل از سال ۱۹۸۳ جزو میراث جهانی یونسکو درآمده و در نظر سنجی بزرگ جهانی در سال ۲۰۰۷ میلادی که در ۸ ژوئیه همان سال نتیجه آن اعلام گردید این بنا در شمار یکی از عجایب هفتگانه جهان در دوران حاضر شناخته شد.در دو طرف بنای اصلی دو بنای کوچکتر و قرینه به چشم میخورد که در سمت غرب یک مسجد سه گنبدی وجود دارد که از ماسه سنگ (قهوه ای مایل به قرمز( ساخته شده و در شرق بنایی است که زمانی به مثابه مهمانسرا به کار میرفته است. گیوین هامبلی، نویسنده کتاب "شهرهای هندوستان گورکانی"، مینویسد که ریشه های ایرانی تاج محل، نخستین و پایدارترین برداشتی خواهد بود که یک دانش پژوه رشته معماری اسلامی با دیدن این بنای یادبود حاصل میکند. به نظر او، تاج محل یک نمونه از معماری صفوی است و در واقع، نمایانگر حد اعلای نبوغ ایرانی در هنر معماری در خاک هند است. هامبلی با استناد به سخنان هرمان گوتز، کارشناس تاریخ هنر، می افزاید: "تاج محل از بهترین نمونه های معماری است که با ذوق و سلیقه صفوی انجام شده است ... در تاج محل موارد معدود انحراف از ارتدکسی هنری صفوی را می توان مشاهده کرد که شامل "چتری های راجپوتِ" پیرامون گنبد و تفاوت هایی در تناسب میان گنبد و پایه آن میشود. گلدسته ها هم که احتمالا با الهام از آرامگاه "محمود خلجی" در "ماندو" ساخته شده اند، اندکی متفاوت اند. از غرایب روزگار است که که یکی از "عجایب جهان" که کمترین ارتباط را با هنر گورکانی (مغولی) دارد، به نمونه کلاسیک و نماد تمدن گورکانی تبدیل شدهاست." معمار و طراح تاج محل در متون تاریخی به نام معمار این مجموعه اشاره نشده است اما در برخی از متنهای متأخر، به شخصی به نام استاد احمد لاهوری اشاره شده است.بنا به یک دست نویس بازمانده از سده ١٧ میلادی، سرمعمار تاج محل و لال قلعه یا قلعه سرخ در دهلی همین استاد احمد لاهوری بوده است.علاوه بر این، در برخی از متون از شخصی به نام استاد عیسی نام برده شده که بعضی او را اهل شیراز و عدهای وی را اهل استانبول دانسته اند. برخی از پژوهشگران نیز به یک نسخه خطی اشاره کرده اند که در آن به «استاد عیسی شیرازی نقشه نویس» و « امانت خان شیرازی طغرانویس» اشاره شده است.جدای افراد نامبرده از فردی به نام جرونیمو ورونئو اهل ونیز هم نامبرده شده است. عبدالحق شیرازی که سال ١٦٠٩ از شیراز به هند مهاجرت کرد و به خاطر استعداد فوق العاده اش در هنر خوش نویسی از سوی شاه جهان به "امانت خان" ملقب شد. به احتمال قریب به یقین، تمام خطاطی های روی در و دیوارهای تاج محل به امانت خان واگذار شده بود، چون تنها نام اوست که به شکل "امانت خان الشیرازی" زیر یکی از خطاطیها در ایوان جنوبی تاج محل حک شده است. امضای او حاکی از مقام بلند امانت خان در دربار گورکانیان نیز هست. در بنای تاج محل آنچه کاملا مسلم است این است که خط ثلث کتیبه های تاج محل که به رنگ مشکی بر زمینه مرمر سفید نشسته اثر امانت خان شیرازی است. وجود یک معمار لاهوری در طراحی تاج محل به معنی فقدان یک یا چند معمار ایرانی نیست. زیرا میتوان اظهار داشت که طراحی و ساخت این مجموعه عظیم و با شکوه، تنها توسط یک معمار صورت نپذیرفته است و به احتمال زیاد چند نفر معمار و عده کثیری هنرمند در این کار مشارکت داشته اند. به گفته تاریخدان آمریکایی "میلو بیچ"، در این مورد میتوان تنها گمانه زنی کرد که معمار اصلی تاج محل چه کسی بوده، اما این نکته روشن است که خود شاه جهان به هنر معماری علاقه داشت ولابد در طراحی تاج محل نیز دست کم نقش یک رایزن را داشته است. گفته میشود برای ساخت این بنا بیست هزار کارگر، استادکار، معمار، سنگتراش، نقاش، فلزکار و جواهرتراش به مدت بیست و دو سال کار کرده اند. [/align]
×
×
  • اضافه کردن...