رفتن به مطلب
لطفا جهت استفاده از تمام مطالب ثبت نام کنید ×
انجمن های دانش افزایی چرخک
لطفا جهت استفاده از تمام مطالب ثبت نام کنید

ارسال های توصیه شده

آذربایجان ( Azerbaijan )

 

اطلاعات کلی

 

پایتخت: باکو

زبان رسمی: آذری ،روسی، ارمنی

نوع حکومت: جمهوری فدرال چند حزبی

واحد پول: منات آذربایجان

مذهب: بیش از ۹۳ درصد مسلمان و۵ درصد ارتدکس

امید طول عمر: ۷۱سال

 

جمعیت: در سال ۲۰۲ ، ۸۱۶۷۰۰۰ نفر( هشتاد و ششمین کشور از نظر جمعیت )

 

682311351835112982170216186201491713417225.jpg

جغرافیای کشور آذربایجان

 

آذربایجان متشکل است از زمینهای پست کرانه دریای خزر و بخشی ازکوههای قفقاز در شمال و قفقاز کوچک در جنوب غربی است. این جمهوری شامل سرزمین نخجوان در غرب ارمنستان است.  رودهای مهم : کوراارس  بلند ترین نقطه: قله بازار دیوزی با ۴۴۴۸۰ متر  آب و هوا: آذربایجان آب و هوای متنوعی دارد از جمله نیمه استوایی خشک و مرطوب در کنار دریای خزر تنوع دمایی در کوهها.

191692451701357623819612710760706642190194.jpg 11754342481081662191091174226250148473221.jpg

شهرهای مهم: سومقاییت, مینگه چویر, گنجه

مساحت: ۸۶۶۰۰ کیلومتر مربع

خط ساحلی: خط ساحلی ندارد

مختصات جغرافیایی: ۴۰ درجه و۳۰ دقیقه شمالی و۴۷ درجه و۳۰ دقیقه شرقی

 

حکومت

 

نوع حکومت جمهوری فدرال چند حزبی با یک مجلس قانونگذاری است. رئیس جمهور و ۳۵۰ عضو پارلمان با رأی تمامی افراد بالغ برای چهار سال انتخاب میشوند . سیاست حزبی در مراحل اولیه است و احزاب کوچک آذری و گروه بندیهای سیاسی بسیاری وجود دارد . احزاب عمده سیاسی عبارتند از : • جبهه خلق آذربایجان • گروه سیاسیال دموکرات

عضویت: سازمان ملل متحد ، کنفرانس امنیت و همکاری در اروپا

روز استقلال: ۳۰ اوت ۱۹۹۱

 

تاریخ معاصر

 

مدارک تاریخی نشان میدهد که جمهوری آذربایجان در زمانهای کهن آلبانیا نام داشت. مردم آنجا نخست از نژاد قفقازی (آسیانی) و همتبار با گرجیها و چچنها و داغستانیهای امروز بودند. سپس با آمدن تیره های آریایی به جنوب، آلبانیا نیز مانند بقیه ایران آریایی نشین شد و خون بیشینه مردم آلبانیا از تبار همان آریایی های مهاجر است. بعدها این بخش بارها تغییر نام داده و هر بار بخشی از خاک مناطق همکنار خود بشمار میرفته است,گاه بخشی از ارمنستان، گاه تالش، گاه آذرپایگان و.. جز اینهااستفاده از نام استان ایرانی آذربایجان برای این منطقه بوسیله عثمانیهای مهاجم که بخشهایی از اران را اشغال کرده بودند انجام پذیرفت و شوروی نیزهمیمن کار را ادامه داد و هدف از آن ادعا پیدا کردن بر روی استان و منطقه ایرانی آذربایجان بود. روسیه در اوایل قرن نوزدهم آذربایجان شمالی را تسخیر کرد ، ولی بخش اعظم سرزمین آذریها تحت حکومت ایرانیان باقی ماند . طی جنگ جهانی اول جنبش ملی گرای آذری با ترکها متحد شد و در۱۹۱۸ کشور مستقل آذری با کمک ترکها ایجاد شد ، ولی در ۱۹۲۰ به تسخیر ارتش سرخ شوروی در آمد . آذربایجان از ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۶ بخشی از جمهوری ماوراء قفقاز شوروی بود و سپس به صورت یکی از جمهوریهای شوروی در آمد . آذربایجان به دنبال کودتای نافرجام کمونیستهای تندرو در مسکو ( سپتامبر ۱۹۹۱ ) اعلام استقلال کرد و در زمان انحلال شوروی ( دسامبر ۱۹۹۱ ) از سوی جامعه بین المللی به رسمیت شناخته شد از ۱۹۹۰ نیروهای آذری و ارمنی بر سر حاکمیت قره باغ علیادرگیر کشمکش خشونت باری بوده اند. این سرزمین که اکثریت جمعیت آن را ارمنیان مسیحی ارتودوکس تشکیل می دهد در محاصره آذریهای شیعه قرار دارد . در ۱۹۹۲ آذربایجان از جامعه کشورهای مستقل مشترک المنافع خارج شد و روابط نزدیکی با ترکیه ایجاد کرد.

دفاع

 

خدمت سربازی :مدت انجام خدمت سریازی ۲ سال میباشد. کشور آذربایجان هم اکنون کشوری جنگزده است. در پی جنگهای قومی اش با همسایه خود کشور ارمنستان منطقه قرهباغ,آرتساخ, که دارای بیشینه ارمنی است از این کشور جدا شد و در حالت نیمه مستقل به سر میبرد. در کل ۲۰ درصد از خاک جمهوری پیشین اران (آذربایجان) چند سال پس از استقلال از این کشور جدا شد و مستقل گشت. هم اکنون اران یک میلیون جنگزده دارد که بیشترشان سالهای سال است که در چادرها بسر میبرند

آموزش

 

میزان باسوادی :بیش از ۹۹ درصد در سال ۱۹۷۰ سنین تحصیل اجباری: ۵ تا ۱۵ سال تعداد دانشگاه: ۲

اقتصاد

 

ذخایر مهم نفت و گاز طبیعی نقطه اتکای اقتصاد و اساس صنایع سنگین است . هر چند صنعت بر اقتصاد حکم فرماست ، بخش کشاورزی کالاهای مختلف صادراتی از جمله پنبه وتنباکو را تولید می کند . ماهی خاویار برای صنعت مهم خاویار در دریای خزر صید می گردد . اقدامات اولیه برای ایجاد اقتصاد بازار انجام گرفته ،و موافقتنامه های تجاری با ترکیه به امضا رسیده است.

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

آرژانتین ( Argentina )

 

اطلاعات کلی

 

پایتخت: بوئنوس آیرس

زبان رسمی: اسپانیولی ,گوارانی

نوع حکومت: جمهوری

واحد پول: پزو

مذهب: کاتولیک رومی

امید طول عمر: ۷۰سال

رشد سالانه جمعیت: ١٫۴ درصد

جمعیت: در سال ۲۰۲ ، ۳۷۸۱۲۸۱۲ نفر

 

119185472232461033672991405664247157216219.jpg

جغرافیای کشور آرژانتین

 

کشور آرژانتین با توجه به وسعت طول خاک،دارای آب و هوای متنوعی است.چنانکه در شمال آن،جنگلهای انبوه و علفزار های وسیع ودر جنوب آن ،بیابان های سرد و یخزده قرار دارد. به دلیل حاصلخیز بودن خاک این کشور و رواج کشاورزی و دامپروری,بالغ بر٦٠ درصد صادرات آرژانتین را گندم ,جو,ذرت ,نیشکر وگوشت گاو تشکیل میدهد. رشته کوههای آند مانند سد ناهمواری در امتداد مرزشیلی قرار دارد. در جنوب رود کلرادو ناحیه پاتاگونی قرار دارد که هر چند بخش عمده ای از آن نیمه بیابانی است با این حال مرتع مهمی تلقی میشود. نزدیک به ٨٠% از جمعیت در منطقه پامپاس زندگی میکنند که مزارع آن یکی از پر تولید کننده ترین مناطق کشاورزی دنیا را تشکیل میدهد. جلگه های نیمه استوایی شمال شرقی آرژانتین بخشی از چمنزار گران چاکو و جنگلهای استوایی را در بر دارد.  رودهای مهم: پارانا، کلرادو،نگرو، سالدو، چوبوت  بلندترین نقطه:قله آکونکاگوا با ارتفاع ٦٩٦٠ متر  آب و هوا: بیشتر آرژانتین آب و هوای معتدل ملایمی دارد، هر چند جنوب خنک تر و شمال شرق نیمه استوایی است، کوههای بلندتر آند آب و هوایی نیمه قطبی دارد. میزان بارندگی در کوههای آند و شمال شرقی دور سنگین است، ولی به سمت جنوب و جنوب غربی کاهش مییابد.

6023325125102228220124302235415514068184116.jpg 24419018315932136111226245924414711561053.jpg

شهرهای مهم: : بوئنوس آيرس ,کوردو با ، رزایو ، مندوزا،لاپلاتا ، سان میگوئل دو توکومان ، ماردل پلاتا ، سان خوان

مساحت: ۲۷۶۶۸۸۹ کیلومتر مربع

خط ساحلی: ۴۹۸۹ کیلومتردرجه شمالی و۶۴ درجه و غربی

 

حکومت

 

انتخاب رئیس جمهور و معاونش برای دوره شش ساله به عهده هیأت انتخاباتی ٦٠٠ نفره ای است که خود نیز با رأی تمامی افراد بالغ انتخاب میشود. مجلس نمایندگان کنگره دارای ٢٥٤ عضو است که برای مدت چهار سال با رأی تمامی افراد بالغ انتخاب میگردد و نیمی از اعضاء آن هر دو سال کناره گیری میکنند. ٤٦ عضو مجلس سنا را هیأت های قانونگذاری محلی برای نه سال بر میگزینند، که هر سه سال ١٨ عضو کناره گیری میکنند.  احزاب عمده سیاسی عبارتند از: • اتحاد مدنی رادیکال (UCR) • حزب عدالت (پرونیست) • اتحاد میانه دموکرات

عضویت: سازمان ملل متحد, انجمن وحدت آمريكاي لاتين , بازار جنوب.

 

تاریخ معاصر

 

از١٨٨٠، مهاجرت اروپائیان در مقیاسی بزرگ و سرمایه گذاری بریتانیا در آرژانیتن، مستعمره سابق اسپانیا، به شکوفایی توسعه اقتصادی کمک کرد. ترقی روزافزون به دلیل «رکود بزرگ اقتصادی» به پایان رسید و در ١٩٣٠ دوران دراز مدت حکومت قانونی, با کودتایی نظامی گسیخته شد. در ١٩٤٦ خوان پرون (١٨٩٥تا ١٩٧٤)، رهبر مردمی، با پشتیبانی اتحادیه ها به قدرت رسید. اوا، همسر وی، شخص قوی و محبوبی بود و پس از مرگش در١٩٥٥ پرون به خاطر سیاستهای ناموفق اقتصادی اش و مخالفتش با نفوذ روحانیون در ١٩٥٥ از قدرت برکنار شدند. دولتهای غیر نظامی بعدی از تسلط بر تورم سرکش عاجز بودند، و نظامیان بار دیگر از ١٩٦٦ تا ١٩٧٣ قدرت را در دست گرفتند. دوران بی ثبات حکومت غیر نظامی از ١٩٧٣ تا ١٩٧٦ شامل ریاست جمهوری مجدد و کوتاه پرون بود. عمیقترشدن بحران اقتصادی منجر به کودتایی دیگر گشت. گروه نظامی که در١٩٧٦ کنترل را در دست گرفت به خاطر بازداشت و ناپدید شدن هزاران مخالف رژیم مورد اعتراض بین المللی قرار گرفت. در آوریل ١٩٨٢، ژنرال گالتیاری دستور اشغال جزایر فالکلند و توابعش را داد. این جزایر از دیر باز مورد ادعای آرژانتین بوده است. در ژوئن١٩٨٢ نیروی اعزامی بریتانیا جزایر را بازپس رفت و ((گالتیاری)) استعفا کرد. حکومت قانونی تحت رهبری پرزیدنت رائول آلفونسین بار دیگر در ١٩٨٣ برقرار شد.

آموزش

 

میزان باسوادی : ٩٥% (تخمین ١٩٩٠). سنین تحصیل اجباری:٦ تا١٤ سال. تعداد دانشگاه:٢٨ دانشگاه دولتی و ٢٠ دانشگاه خصوصی.

اقتصاد

 

آرژانتین یکی از عمده ترین تولیدکنندگان گوشت گاو وگوسفند، پشم، گندم و در جهان است. در ناحیه پامپاس غلات تولید میشود، در حالی که میوه و انگور از محصولات مهم شمال غرب کشور به حساب میآید. بیش از نیمی از مساحت آرژانتین را مراتع تشکیل میدهد که در ناحیة پامپاس گاو گوشتی و در پاتاگونی گوسفند پرورش مییابد با وجود این صنایع تولید ی شامل مواد شیمیایی، فولاد, سیمان، کاغذ، خمیر کاغذ، منسوجات هم اکنون بزرگترین سهم را در اقتصاد داراست. منابع تامین انرژی عمدتا ذغال سنگ، نیروگاههای اتمی و نیروگاههای آبی تشکیل میدهند.این کشور از نظر منابع طبیعی من جمله نفت، گاز طبیعی، سنگ آهن و فلزات کمیاب غنی است و امکان بالقوه زیادی برای تولید نیروی هیدروالکتریک دارد. آرژانتین فوق العاده خودکفاست، با وجود این، موقعیتش به عنوان قدرتی اقتصادی به دلیل بی ثباتی سیاسی و میزان بالای تورم نزول کرده است. با این حال اصلاحات مالی دهه١٩٩٠ چشم انداز اقتصادی را بهبود بخشیده است.

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

آفریقای جنوبی ( South Africa )

 

اطلاعات کلی

 

پایتخت: پرتوریا (پایتخت اداری),کیپ تاون (پایتخت قانونگذاری)

زبان رسمی: انگلیسی ,آفریکانس,خوزا,زولو , سستو

نوع حکومت: جمهوری فدرال چند حزبی

واحد پول: راند

مذهب: كليساي اصلاح شده هلندي، كليساهاي مستقل افريقايي و اقليتهاي انگليكن، متديست، كاتوليك رومي، هندو و اسلام سني.

امید طول عمر: ۶۱سال

 

جمعیت: در سال ۲۰۲ ، ۰بیش از ۴۱میلیون نفر

نژاد: سیاه ، سفید ،رنگین پوست و آسیائی تبار

 

101501619418223771791936897225197221110195.jpg

 

سرود ملی

جغرافیای کشور آفریقای جنوبی

 

تنده بزرگ در پشت جلگه ساحلي ناپيوستهاي سر برافراشته و شامل كوههاي دراكنزبرگ است. فلاتي وسيع در ناحيه مركزي هست كه در غرب پستي و بلندي و در شرق تا بيش از ۲۴۰۰ متر ارتفاع دارد. بسياري از نواحي غربي نيمه كويري است, در حالي كه شرق اين سرزمين بيشتر پوشيده از علفزار استوايي (ولد) است. ولواس بي سرزميني محصور در ساحل ناميبيا است.  رودهاي مهم: اورانژ، ليموپو، وال.  بلندترين نقطه: اينجا سوتي، ۳۴۰۸ متر  آب و هوا: افريقاي جنوبي آب و هوايي نيمه استوايي دارد كه تنوع منطقهاي آن بسيار زياد است، گرمترين مدت سال بين دسامبر و فوريه است. بالاترين ميزان بارندگي در ساحل شرقي روي ميدهد، ولي بيشتر اين سرزمين خشك است.

682025511620669911871967624324519119923253.jpg

 

168235986722412396109176211131484417584195.jpg

 

شهرهای مهم: بلوم فونتین (پایتخت قضایی) ،ژوهانسبورگ، دوربا، سووتو ، پورت الیزابت، ساسلبورگ ، ورینیگینگ،ایست لندن

مساحت: ١٢٧٢٠٣٧ کیلومتر مربع

خط ساحلی: ٢٧۹۸کیلومتر

مختصات جغرافیایی: ۲۹۰ درجه جنوبی و۲۴ درجه شرقی

 

حکومت

 

دولت انتقالي جديدي بر مبناي تقسيم قدرت و شامل رياست جمهوري اشتراكي و مجلس مؤسسان چند نژادي در دست مذاكره است. پارلمان متشكل از سه مجلس است و براي پنج سال انتخاب ميشود. مجلس تجمع منتخب از سوي افراد بالغ سفيدپوست و مجلس نمايندگان از سوي رأي دهندگان رنگين پوست (نژاد مخلوط) مستقيما انتخاب ميشوند، و مجلس وكلا از سوي رأي دهندگان هندي انتخاب ميشوند. رئيس جمهور كشور , كه كابينه را انتصاب ميكند, توسط هيأتي برگزيده ميشود كه در آن اعضاي مجلس تجمع (سفيدپوستان) در اكثريت هستند. سياهپوستان هيچ رأي پارلماني ندارد، ولي مجامع قانونگذاري ده زادبوم را انتخاب ميكنند. افريقاي جنوبي به چهار تا از اين زادبومها استقلال اعطا كرده ولي اين امر را جامعه بين الملل به رسميت نشناخته است , طي ۱۹۹۳ اين زادبومها عملادوباره به افريقاي جنوبي ملحق شد.  ایالات آفریقای جنوبی نام مساحت(کیلومتر مربع) مرکز کیپ ۶۴۱۳۷۹ کیپ تاون (کاپستات) ناتال ۵۵۲۸۱ پیتر ماریتسبورگ اورانژایالت آزاد (اورانیا فریاستات) ۱۲۷۳۳۸ بلوم فونتین ترانسوال ۲۲۷۰۳۴ پرتوریا  زادبومها نام مساحت(کیلومتر مربع) مرکز بوفوتاتسوانا(زادبومی مستقل) ۴۴۰۰ ماباتو سبسکی(زادبومی مستقل) ۸۵۰۰ بیشو گازانکولو ۶۵۶۵ گیانی کانگوانه ۳۸۲۳ لوئی ویل کواندبله ۳۲۴۴ سیابوسوا کوازولو ۳۶۰۷۴ اولوندی لبووا ۲۱۸۳۳ لبوواکگومو کواکو ۶۵۵ پوتادیتابا ترانسکی(زادبومی مستقل) ۴۱۰۰۲ اومتاتا وندا(زادبومی مستقل) ۶۶۷۷ تاهویاندو  احزاب عمده سياهپوستان: • كنگره ملي افريقا (عمدتا خوزا) • جنبش اينكاتا (عمدتا زولو)  احزاب مهم سفيدپوستان: • حزب ملي (محافظه كار) • حزب دموكرات (ميانه رو) • حزب محافظه كار (راست گرا)

عضویت: سازمان ملل متحد

 

تاریخ معاصر

 

سياهپوستان افريقايي بسيار پيش از زمان آغاز اسكان سفيدپوستان در متسعمره كيپ تاون در ۱۶۵2 در سرزميني كه اكنون افريقاي جنوبي است استقرار يافته بودند. غلبه كامل بر جوامع افريقايي محلي تا اواخر قرن نوزدهم ميسر نشد. بريتانيا كيپ را در سال ۱۸۱۴ به دست آورد , برده داري را در سال ۱۸۴۳ منسوخ و ناحيه ناتال را درسال۱۸۳۳ ضميمه ساخت . بوئرها (يا آفريكانرها), از تبار پروتستانهاي هلندي و فرانسوي – در مهاجرت بزرگ (۱۸۳۵ تا ۱۸۳۷) به نواحي دور از ساحل رفتند و جمهوريهاي ترانسوال و ايالت آزاد اورنژ را تأسيس كردند. پس از كشف الماس در سال ۱۸۶۷ و طلا در سال ۱۸۸۶, بوئرها (افريكانرها) نیز به رهبري پل گروگر (۱۸۲۵تا ۱۹۱۴) ، رئيس جمهور ترانسوال – در برابر سعي بريتانيا در ضميمه كردن جمهوريهايشان مقاومت كردند. در اين جمهوريها كوچ نشينان بريتانيايي از حقوق سياسي محروم بودند. اين امر موجب بروز جنگ بوئردر سالهای ۱۸۹۹ تا 1۱۹۰۲گرديد. آفريكانرها هر چند اين جنگ را باختند، ولي زماني كه اتحاديه افريقاي جنوبي ۱۹۱۰در سال تشكيل شد که از نظر سياسي غالب بودند. ايجاد كنگره ملي افريقا (ANC) در ۱۹۱۲ اعتراضي بود به برتري سفيدان، و در دهه ۱۹۲۰ اعتراض سياهان در صنايع رايج بود. افريقاي جنوبي به صورت متحد بريتانيا وارد جنگ جنوبي به صورت متحد بريتانيا وارد جنگ جهاني اول شد و پس از نبردي كوتاه در سالهای (۱۹۱۴تا۱۹۱۵) جنوب غربي (ناميبيا) متعلق به آلمان را به دست آورد. پس از جنگ نیز اين سرزمين تحت اداره افريقاي جنوبي درآمد. افريقاي جنوبي , تحت رهبري ژنرال و يان كريستيان اسماتس در سالهای ۱۸۷۰ تا ۱۹۵۰؛ نخست وزير از ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۴ و از ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۸علي رغم مخالفت شديد افريكانرها, در جنگ جهاني دوم به متفقين پيوست. پس از به قدرت رسيدن حزب ملي (افريكانر) در ۱۹۴۸تبعیض نژادي در پيروي از سياست آپارتايد (توسعه مجزا) افزايش يافت و سياهان را از حقوق مدني محروم ساخت، امكانات و مناطق مسكوني را بر حسب نژاد تفكيك كرد و حقوق سياسي سياهان را به زادبومهاي تحت نظارت (بانتوستانها) محدود ساخت. مخالفت سياهان به دنبال قتل عام تظاهر كنندگان در شارپ ويل سركوب شد و دولت هندريك و رووئرد که در سالهای ۱۹۵۸ تا ۱۹۶۶ نخست وزيربود كنگره ملي افريقا را ممنوع كرد . فشار بين المللي بر ضد آپارتايد افزايش يافت. در ۱۹۶۱ افريقاي جنوبي از جامعه كشورهاي مشترك المنافع كناره گيري كرد. اكثر اعضا اين جامعه به پافشاري براي وضع تحريمهاي اقتصادي بر ضد افريقاي جنوبي ادامه ميدهند. در ۱۹۶۶ سازمان ملل متحد قيموت افريقاي جنوبي بر جنوب غرب افريقا (ناميبيا) را لغو كرد ولي افريقاي جنوبي به ايجاد مانع بر سر راه دست يابي اين سرزمين به استقلال ادامه داد. در دهههاي ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ مخالفت سياهان احياء شد و با اعتصابات، قيام سووتو در سال ۱۹۷۶ خرابكاري و ظهور جنبش آگاهي سياهان ابراز گرديد. سربازان افريقاي جنوبي در جنگ داخلي آنگولا بر ضد دولت ماركسيست لنينيست در سال ۱۹۸۱ مداخله كردند و در ناميبيا بر ضد چريكهاي ملي گراي سياهپوست سواپو فعال بودند. پ.و.ب.تا (متولد ۱۹۱۶؛ نخست وزير از ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۴ و رئيس جمهور از ۱۹۸۴ تا ۱۹۸۹) حقوق سياسي را به جوامع رنگين پوست و هندي اعطاء كرد و اصلاحات جزئي را براي سياهپوستان به مورد اجرا گذاشت. با اين حال، در ۱۹۸۶ , در مقابل تداوم ناآرامي نیز بوتا حالت فوق العاده اعلام كرد, كه تحت آن مطبوعات به شدت سانسور گرديد، گردهمايي هاي بسياري از تشكلات منع شد و شمار زندانيان سياسي – از جمله كودكان – شديدا افزايش يافت. جانشين وي ف.و.دوكلرك بعضي از زندانيان عضو كنگره ملي افريقا را آزاد كرد و با انتخابات تحت نظارت سازمان ملل متحد در ناميبيا براي كسب استقلال در آن سرزمين موافقت كرد . در ۱۹۹۰ دوكلرك ممنوعيت كنگره ملي افريقا را لغو كرد و رهبر زنداني آن نلسون ماندلا (متولد١٩١٨) را آزاد ساخت. در ۱۹۹۰ و ۱۹۹۱ مذاكرات بين دولت و رهبران سياهپوست منجر به برچيدن ساختار قانوني آپارتايد شده است. زد و خورد ميان طرفداران كنگره ملي افريقا و اينكاتا در شهركهاي سياهان موجب نگراني گرديده است. مذاكرات درباره قانون اساسي جديد چند نژادي به طور نامنظم ادامه داشت ولي جنبش سفيدپوستان راست گرا بر ضد تقسيم قدرت در حال توسعه است

دفاع

 

خدمت سربازي : ۱ سال (سفيدپوستان).

آموزش

 

ميزان باسوادي: سفيد پوستان۹۳ %، آسياييها ۷۱%، رنگين پوستان ۶۲2%، سياهپوستان ۳۲%. سنين تحصيل اجباري: ۷ تا ۱۶ سال (براي كودكان سياهپوست ۷ تا۱۱ سال).

اقتصاد

 

اين كشور بزرگترين صادر كننده طلا , كه معمولا حدود ۴۰% صادرات افريقاي جنوبي را تشكيل ميدهد – در جهان است و از توليد كنندگام عمده اورانيوم، كروميت، سنگ سرمه، پلاتين و زغال سنگ (كه سه چهارم نياز كشور به انرژي را تأمين ميكند) است. بخش صنعتي شامل صنايع شيميايي، غذايي، نساجي، وسايل نقليه موتوري و مهندسي برق است. كشاورزي و دامداري يك سوم صادرات افريقاي جنوبي راتشكيل ميدهد و توليدات آن شامل ميوه، شراب، پشم و ذرت است. سطح زندگي در اين كشور در قاره افريقا بالاترين است ولي توزيع آن ميان سفيدپوستان و غير سفيدپوستان بسيار نابرابر است. انصراف بعضي از سرمايه گذاران خارجي تلاش به سوي خودكفايي را افزايش داده است.

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

آفریقای مرکزی ( Central African Republic )

 

اطلاعات کلی

 

پایتخت: بانگی

زبان رسمی: فرانسوی (رسمی)، سانگو (ملی)

 

واحد پول: فرانک

مذهب: عقاید محلی, مسیحی

امید طول عمر: ٥٠سال

رشد سالانه جمعیت: ٧/٢درصد

جمعیت: ٣٠٣٩٠٠٠ نفر

 

 

11816423113788236151637811624623565239249126.jpg

جغرافیای کشور آفریقای مرکزی

 

اين كشور فلاتي پست است كه در امتدا مرز سودان با كوههاي بونگوس و در غرب با كوههاي كاره مرتفع ميگردد.  رودهاي مهم: اوبانگي، زئير، شاري.  بلندترين نقطه: قله گائو،١٤٢٠ متر.  آب و هوا: در علفزايهاي استوايي شمال ميزان بارندگي بين نوامبر تا مارس كم است. در مناطق جنوبي با دماي بالا و بارش سنگين، استوايي است.

 

 

 

14834108130162206242144155724418224515742.jpg

 

1331967199216351542492536215112348255113128.jpg

 

شهرهای مهم: بامباری ، بوار

مساحت: ٦٢٢٩٨٤ کیلومتر مربع

خط ساحلی: خط ساحلی ندارد

مختصات جغرافیایی: ٧ درجه شمالی و٢١ درجه شرقی

 

حکومت

 

رئيس جمهور , كه شوراي وزيران را انتصاب ميكند , براي دورهاي شش ساله با رأي تمامي افراد بالغ انتخاب ميگردد. كنگره اين كشور منتشكل است از مجمع ملي با ٥٢ نمانيده (كه مستقيما براي دورهاي پنج ساله انتخاب ميشوند) و شوراي اقتصادي و منطقهاي (كه نيمي از اعضاي آن را مجمع انتخاب ميكند و باقي منتصب رئيس جمهور هستند).  احزاب عمده سياسي عبارتند از: • مجمع دموكراتيك افريقاي مركزي (سابقا تنها حزب قانوني بود) • جنبش آزاديبخش خلق افريقاي مركزي (MLPC).

عضویت: سازمان ملل متحد، سازمان وحدت افریقا

 

تاریخ معاصر

 

نفوذ فرانسه از ١٨٨٩ شروع و در ١٩٠٣ اين منطقه با نام اوبانگي شاري مستعمره فرانسه شد. از حقوق انحصاري بر مناطق وسيعي از اين مستعمره كه به شركتها اعطاء ميشود، لطمات بزرگي بر آن وارد آمد. استقلال – با نام جمهوري افريقاي مركزي – در ١٩٦٠ حاصل گشت. در ١٩٦٥ ژان بدل بوكاسا طي كودتايي قدرت را در دست گرفت. در١٩٧٦ وي خود را امپراتور خواند و با تشريفات بسيار مسرفانهاي تاجگذاري كرد شورش دانشجويان و محصلين به پايان رژيم خونخوارش در ١٩٧٩ كمك كرد. از ١٩٩١ نظام چند حزبي اجازه فعاليت يافته است.

دفاع

 

خدمت سربازي: گزينشي.

آموزش

 

ميزان باسوادي: ٣٧،٧% سنين تحصيل اجباري : (فرضا)٦ تا ١٤ سال. تعداد دانشگاه: ١

اقتصاد

 

زراعت معيشتي غالب است، هر چند پنبه و قهوه براي صدور توليد ميشود. الماس بيش از٢٥% از درآمدهاي ارزي كشور را به خود اختصاص ميدهد. افريقاي مركزي يكي از فقيرترين كشورهاي جهان است و – عمدتا به خاطر سوء مديريت طي حكومت بوكاسا – اقتصاد آن از زمان استقلال رو به زوال رفته است.

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

آلبانی ( Albania )

 

اطلاعات کلی

 

پایتخت: تیرانا

زبان رسمی: زبان: آلبانيايي (لهجههي قگ و توسك). توسك زبان رسمي است

نوع حکومت: جمهوری

واحد پول: لک

مذهب: اسلام سني (۲۰%). اقليتهاي كوچك ارتودوكس يوناني و كاتوليك رومي , از ۱۹۶۷ تا ۱۹۹۰ پرداختن به دين ممنوع بود.

امید طول عمر: ۱،۷۲ سال

 

جمعیت: :۳۵۴۴۸۰۸نفر

 

 

226186167881641092006315860471278013013339.jpg

 

سرود ملی جغرافیای کشور آلبانی

 

در نواحي پست ساحلي بيشتر كشاورزي كشور انجام ميشود. سلسله كوهها بخش اعظم مسات آلبامي را در بر دارند.  رودهاي مهم: سماني، دريني ويوسا.  بلندترين نقطه: كوه كوراب۲۷۵۱ متر.  آب و هوا: در امتداد ساحل تابستانها داغ و خشك و زمستانها ملايم و مرطوب اسن. در مناطق كوهستاني تابستاتها به همان اندازه گرم ولي زمستانها بسيار سرد است.

 

 

 

238228221532431281191718317761911191288169.jpg

 

1101822091131961115978916114515922849249.jpg

شهرهای مهم: دوراس , الباسان, اشکودار, والوار

مساحت: ۲۸۷۴۸۰ کیلومتر مربع

خط ساحلی: ۳۶۷ کیلومتر

مختصات جغرافیایی: ۱ ۴ درجه شمالی و ۲۰ درجه شرقی

 

حکومت

 

رئيس جمهور و۱۴۰ عضو مجمع تحت نظام تعيين تعداد نمايندگان به نسبت جمعيت هر منطقه با رأي تمامي افراد بالغ براي چهار سال انتخاب ميشوند. مجمع نخست وزير و شوراي وزيران را انتخاب ميكند.  احزاب عمدة سياسي عبارتند از: • حزب دموكرات (ميانه رو) • حزب سوسياليست (كمونيست سابق)

عضویت: سازمان ملل متحد,کنفرانس امنیت و همکاری در اروپا

 

تاریخ معاصر

 

استقلال از امپراتوري عثماني در ۱۹۱۲ اعلام شد. اين كشور در جنگ جهاني اول و جنگ بالكان اشغال گشت. تشكيل دولتي با ثبات در محدوده مرزهاي به رسميت شناخته شده تا دهه۱۹۲۰ به وقوع نپيوست. آلباني در سال هاي ميان دو جنگ جهاني تحت سلطه احمد زوگو (۱۸۹۵تا۶۱ ۱۹) بود، وي در۱۹۲۸ خود را (با عنوان زوگ اول) پادشاه خواند و از وامهاي ايتاليا براي توسعه كشور بينوايش استفاده كرد و با حملة موسيلني در ۱۹۳۹ از كشور گريخت. پس از عقب نشيني نيروهاي آلماني در سال ۱۹۴۴ پارتيزانها به رهبري كمونيستها قدرت را به دست آوردند. اين رژيم، تحت رهبري انور خوجه ، به نوين سازي به روش استاليني پرداخت و به ترتيب با يوگوسلاوي، شوروي و چين هم پيمان شد و سپس در ۱۹۷۸ خودكفايي و انزوا را در پيش گرفت. در۱۹۹۰، مبارزة قدرت درون حزب حاكم كمونيست منجر به پيروزي جناح ليبرال تر به رهبري پرزيدنت آليا شد و وي برزنامه اصلاحات اقتصادي و سياسي و اجتماعي را به مورد اجرا گذاشت. در انتخابات چند حزبي كه در آوريل ۱۹۹۱ برگذار شد حزب كمونيست اكثريت آراء را حفظ كرد ولي (تحت نام حزب سوسياليست) در۱۹۹۲ شكست خورد.

دفاع

 

خدمت سربازي :نيروي زميني ۲ سال؛ نيرو هاي هوايي و دريايي و واحدهاي شبه نظامي۳سال.

آموزش

 

ميزان باسوادي : اين آمار موجود نيست. سنين تحصيل اجباري: ۷ تا ۱۵ سال. تعداد دانشگاه : ۱.

اقتصاد

 

آلباني نيز بر معيارهاي اروپايي فقير است. اقتصاد كه هنوز غالباً در تملك دولت است بر اساس كشاورزي و صادرات كروم استوار است. در۱۹۹۰ آلباني به انزواي اقتصادي خود خواسته پايان داد و تقاضا ي كمك مالي، فني و انساندوستانه از خارج كرد. با اين حال دستخوش قحطي، مهاجرت شهروندان و از هم پاشي بيشتر زير بناي صنعتي شده است.

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

آلمان ( Germany )

 

اطلاعات کلی

 

پایتخت: برلین

زبان رسمی: آلمانی

نوع حکومت: جمهوری فدرال

واحد پول: یورو

مذهب: كليساهاي مختلف پروتستان ( عمدتاً لوتري)، كاتوليك رومي , اسلام سني

امید طول عمر: ٥ /٧٣ سال

رشد سالانه جمعیت: ٠٢/ درصد

جمعیت: 82,424,609نفر

 

 

جغرافیای کشور آلمان

 

در جلگه شامل آلمان – منطقهاي پوشيده از مزارع حاصلخيز و شنزارها – رودهاي الب و وزر و شاخههاي آنها جاري است. در غرب اين جلگه به زمينهاي پست شمال راين ميپيوندد كه در آن ناحيه زغال خيز روهر و نزديك به يك چهارم جمعيت قرار دارند. رديفي از فلاتهاي متشكل از سنگهاي سخت از شرق تا غرب كشور امتداد دارد و شامل ارتفاعات هونزروك و ايفل در راين لند تاونوس و وستروالد در هسن است و تا كوههاي هارتس و ارتس در نورينگن امتداد دارد. رود راين لند، تاونوس و وستراولد در هسن است و تا كوههاي هارتس و ارتس در تورينگن امتداد دارد. رود راين در دره تنگ و عميقي از ميان اين فلاتهاي مركزي ميگذرد. در جنوب آلمان جنگل سياه (شوارتز والد) دره راين را از درههاي حاصلخيز و صخرههاي سوابيا (شوابن) جدا ميسازد. لبة جنگلي ارتفاعات بوهم در مرز جمهوري چك قرار دارد، در حالي كه كوههاي آلپ در بايرن (باواريا) مرز اتريش را تشكيل ميدهد .  رودهاي مهم: راين، البه، دانوب (دونادو)، اودر، موزل، نكار، هافل.  بلندترين نقطه: تسوگ اشپيتزه ٢٩٦٣ متر.  آب و هوا: آب و هوا معتدل است، ولي اختلاف بسياري بين جلگه معتدل ساحلي شمال و كوههاي آلپ بايرن در جنوب كه داراي تابستانهاي خنك و زمستانهاي سرد است,وجود دارد.

13118422312058163146230187135125471232299140.jpg

 

1505128222619675416920658157170180214105.jpg

 

شهرهای مهم: بن ، اسن ، هامبورگ ، مونیخ (مونشن)، کلن ، فرانکفورت ، دورتموند ، دوسلدورف ، اشتوتگارت ،برمن ، لایپزینگ ، دویسبورگ، درسدن، هانوور، نورمبرگ (نورنبرگ)، بوخوم، ووپرتال، بیله فلد، شمنیتز،مانهایم، ماگدبورگ، گلزن گیرشن،کارلسروهه، ویسبادن، روستوک ، برانزویک، مونشن گلادباخ، مونستر،آوگسبورگ، کیل ، کرفلد، آخن ، اوبرهاوزن، لوبک،فرایبورگ،مولهایم ، ماینز, لورکوزن

مساحت: ٣٥٧٠٢١ کیلومتر مربع

خط ساحلی: ٢٣٨٩ کیلومتر

مختصات جغرافیایی: ٥١درجه شمالی و ٩ درجه شرقی

 

حکومت

 

از هر كدام از ١٦ ايالت (لند؛ جمع لنده) آلمان، به نسبت جمعيت، سه چهار يا شش تن از اعضاي دولت ايالتي به عنوان نماينده در يكي از مجالس پارلمان – شوراي فدرال (بوندسرات) – كه داراي ٧٩عضو است،حضور دارند. اين اعضاء براي مدت محدودي انتخاب ميگردند. ديگر مجالس پارلمان – مجلس فدرال (لوندستاگ) –٦٦٢عضو دارد كه تحت نظام مركبي از حوزههاي انتخابي كه يك نماينده دارند و حوزههايي كه تعداد نمايندگان به نسبت جمعيت است, براي چهار سال با رأي تمامي افراد بالغ انتخاب ميشوند. قدرت اجرايي در اختيار دولت فدرال به رياست صدر اعظم فدرال است. صدر اعظم را بوندستاگ انتخاب ميكند. رئيس جمهور فدرال طي نشست مشتركي از اعضاي بوندسرات و تعداد برابري از نمايندگان ايالات، براي دورهاي پنج ساله انتخاب ميگردد. با اين كه در اوت ١٩٩٠، بر لين پايتخت اعلام شد، پارلمان، دولت، وزيران، رئيس جمهور و صدر اعظم فدرال در شهر بن استقرار دارند.  احزاب عمدة سياسي عبارتند از: • حزب سوسيال دموكرات (سوسياليست)، • حزب دموكرات مسيحي (محافظه كار) • حزب سوسيال مسيحي • حزب دموكرات آزاد (ليبرال) • حزب سبز (حفاظت از محيط زيست) • حزب سوسياليسم دموكراتيك (حزب كمونيست آلمان شرقي سابق)  هر ايالت پارلمان و دولت مجزاي خود را دارد.  ايالات آلمان نام ایالت مرکز مساحت(كيلومتر مربع) با دن – ووتمبرگ اشتوتگارت ٣٥٧٥٢ بايرن (باواريا) مونيخ (مونشن) ٧٠٥٤٦ براندنبورگ پوتسدام ٢٨٠١٦ نام ایالت مرکز مساحت(كيلومتر مربع) برلين برلين ٨٨٣ برمن برمن ٤٠٤ تورينگن ارفورت ١٥٢٠٩ راين لند – فالس ماينز ١٩٨٤٨ زارلند زابروكن ٢٥٧١ زاكسن درسدن ١٧٧١٣ زاكسن – آنهالت ماگدبورگ ٢٠٢٩٧ شلسويگ – هولشتاين كيل ١٥٧٢٠ مكلنبورگ – فورپومرن شورين ٢٦٦٩٤ نوردراين – وست فالن دوسلدورف ٣٤٠٦ نيدرزاكسن هانوفر ٤٧٤٣١ هامبورگ هامبورگ ٧٥٥ هسن ويسبادن ٢١١١٤

عضویت: سازمان ملل متحد, جامع اروپا، پیمان آتلانتیک شمالی،کنفرانس امنیت و همکاری در اروپا، اتحادیه اروپای غربی،گروه هفت، سازمان همکاری اقتصادی و توسعه، شورای اروپا

 

تاریخ معاصر

 

در 1871 امپراتوري آلمان – متشكل از چهار پادشاهي، شش مهدوك نشين, پنج دوك نشين و هفت شاهزاده نشين – با پادشاه پروس در مقام امپراتور آلمان (قيصر) تشكيل يافت. از 1871 تا 1918، آلمان متحد و توسعه طلب كوشيد تا نفوذش را در سراسر اروپا گسترش دهد، در عرصة تجارت و نيروي دريايي با بريتانيا به رقابت پرداخت و امپراتوري استعماري ساخت. آلمان تحت حكومت ويلهام (سلطنت از 1888 تا 1918)، كه شخصي تندخوي بود، در سياست جهان ايجاد بي ثباتي ميكرد. در ژوئن 1914 وليعهد اتريش – هنگري در سارايوو ترور شد. اتريشيها – با حمايت آلمانيها، كه از خطر از هم پاشي متحدشان بيمناك بودند – تقصير را به گردن صربستان انداختند و تهديد به حمله كردند. صربها نيز از هم نژادهايشان در روسيه تقاضاي كمك كردند، و روسها بسيج ارتش عظيم خود را آغاز كردند. آلمان كه از مورد حمله واقع شدن هراس داشت، استراتژي موسوم به طرح شلايفن را به مرحلة اجرا گذاشت، و به روسيه و فرانسه اعلام جنگ كرد. مقصود از اين طرح مغلوب ساختن فرانسه (متحد روسيه) قبل از تكميل بسيج روسها بود. هنگامي كه سربازان آلماني، براي مقدمه حمله به فرانسه، وارد بلژيك بي طرف شدند، بريتانيا – ضامن استقلال بلژيك – به آلمان اعلام جنگ كرد. اين جنگ از 1914 تا 1918 ادامه داشت، و در آلمان و اتريش و تركيه در برابر اتحادي جهاني قرار گرفتند. نبرد در جبهه غرب خيلي زود از تحريك بازماند و تبديل به جنگ سنگري شد، و موازنه قدرت فقط وقتي به نفع متفقين برگشت كه آمريكا در 1917 بر ضد آلمان وارد جنگ شد. در جبهه شرق ، روسيه گرفتار هرج و مرج انقلابي شد (1917) و آلمانها از فرصت استفاده كردند و با حمله به نتايج قطعي رسيدند. تا اوت 1918 قدرت اتريش و تركيه در هم شكست و آلمان منزوي گشت. با كاهش اطمينان عمومي در آلمان، اين كشور در نوامبر 1918 تسليم شد. شكست در جنگ جهاني اول منجر به از دست رفتن سرزمينهاي بسيار در اروپا و مستعمرات ماوراي بحار پايان پادشاهيهاي آلماني، تحميل مبالغ هنگفتي غرامات جنگي و اشغال راينلند به دست نيروهاي متفقين تا سال 1930 شد. جمهوري ليبرال و ايمار (1919 تا 1933)نتوانست ثبات اقتصادي يا سياسي ايجاد كند. در اوايل دهه 1930، طرفداري از حزب ناسيونال سوسياليست كارگران آلمان (نازي) افزايش يافت. اين حزب خواهان برقراري دولتي قدرتمند و متمركز، سياست خارجي جنگ طلب، حفظ خصوصيات نژاد آلباني و فسخ توافقهاي پس از جنگ شد، در 1933 ، رهبر حزب نازي آدولف هيتلر (1889 تا 1945) صدر اعظم و در 1934 رئيس جمهور شد. رايش سوم (امپراتوري) او اتريش را ضميمه خود ساخت (1938) چكوسلواكي را تجزيه كرد (1939)، و اقدام به نابود سازي يهوديان و ديگراني كرد كه از نظر نازيها پست بودند. هيتلر به منظور پيشبرد ادعاهاي ارزي در لهستان، پيمان عدم تعرض آلمان و شوروي را منعقد كرد. (24 اوت 1939)، كه به شوروي اجازه ميداد تا جمهوريهاي بالتيك (استوني)، لاكوي و ليتواني را ضميمه خود سازد و توافقي براي تقسيم لهستان در يك سپتامبر 1939 آلمان را داخل جنگ كرد. دو روز بعد بريتانيا و فرانسه به آلمان اعلام جنگ كردند ولي براي كمك به لهستان كاري نميتوانستنند انجام دهند. هيتلر پس از گذشت وقفهاي موسوم به جنگ ساختگي به سوي غرب روي آورد. (1940) و به دانمارك، نوروژ، بلژيك، هلند، لوكزامبورگ و فرانسه حمله كرد. در 1941 ايتاليا بر ضد بريتانيا و فرانسه وارد جنگ گشت و با حمله اين كشور به آلباني و يونان جبهه بالكان گشوده شد. حمله آلمان به شوروي (1941) جبهه شرق را گشود. همچنين در 1941، ژاپن با حمله به پايگاه دريايي پرلهاربر آمريكا در هاوايي به دول محور (آلمان و ايتاليا) پيوست. در اوج قدرت دول محور در1942 آلمان – مستقيماً يا ازسوي هم پيمانانش – نزديك به كل اروپا به غير از جزابر بريتانيا، سويس بي طرف سوئد,، اسپانيا و پرتغال را تحت كنترل داشت. در اواخر 1942 درشمال افريقا وضع به ضرر دول محور تغيير كرد. در 1943، ايتاليا تسليم شد و نيروهاي شوروي شروع به عقب راندن آلمانيها كردند. در1944 ، متفقين با پياده كردن نيرو در ساحل نرماندي آزاد سازي اروپاي غربي را آغاز كردند، و با پيشروي در بالكان آلمانيها را ازخاك شوري بيرون راندند. پس از بمبارانهاي سنگين متفقين پايان مار آلمان سريع بود. هيتلر در آوريل 1945 خودكشي كرد و برلين در اوائل مه به دست شورويها سقوط كرد. در 1945, آلمان زمينهاي بسياري از به لهستان داد. متفقين (بريتانيا، فرانسه، آمريكا، شوروي) اين كشور – و پايتختش، برلين – را به چهار بخش اشغال تقسيم كردند. مقصود متفقين، آلماني متحدو خلع سلاح شده بود، ولي همكاري بين آنها به سرعت از هم پاشيد، و در 1948 و 1949 شوروي برلين غربي را محاصره كرد. در 1948، بخشهاي غربي آلمان ازنظر اقتصادي يكي شد. پس از وحدت بخشهاي غربي و تشكيل جمهوري فدرال آلمان، دربخش شوروي، استقرار جمهوري دموكراتيك آلمان اعلام شد. پيشرفت اقتصادي جمهوري دموكراتيك آلمان در مقايسه با جمهوري فدرال لطمه خورد. در 1953 كمبود مواد خوراكي و حكومت سركوبگرانه كمونيستي قيامي را به دنباب داشت. در 1955، آلمان غربي در مقام عضوي از اتحاد غربي كسب استقلال كرد. تقسيم كشور در آلمان با اكراه پذيرفته شد. صدر اعظم مونرادآدنائر (1876 تا 1967) از به رسميت شناسي آلمان شرقي به عنوان كشوري مجزا امتناع كرد و روابط با اتحاد شوروي نامشخص باقي ماند. مسائل مهم با بلوك شرق مشتمل بود بر وضعيت تعريف نشده مناطقي كه در 1945 به تصرف لهستان در آمد و وضعيت دشوار برلين غربي – قسمتي از جمهوري فدرال – كه داخل خاك آلمان شرقي كمونيست در انزوا بود. روابط ميان دو آلمان با فرار تعداد زيادي از آلمانيهاي شرقي به غرب تيره شد و اين فرارها فقط وقتي متوقف شد كه والتر اولرشت (رهبر حزب كمونيست آلمان شرقي از 1950 تا 1971) دستور بناي ديوار برلين را صادركرد (1961). آدنائر با رفع اختلافات با فرانسه و شركت در جامعة اروپا كوشيد تا پذيرش مجدد آلمان غربي به درون اروپاي غربي را كسب كند. احياي اقتصادي آلمان كه آدنائر شروع كرده بود تحت صدارت جانشينان دموكرات مسيحي (محافظه كار) او – لودويگ ارهارد (صدر اعظم از 1963 تا 1966) – و كورت گئورگ كيسينجر (صدر اعظم از 1966 تا 1969) ادامه يافت. تحت صدارت سوسيال دموكراتها – ويلي برانت (صدر اعظم از 1969 تا 1974) و هلموت اشميت (صدر اعظم از 1974 تا 1982) – قراردادهايي با اتحاد شوروي (1970) و لهستان (به رسميت شناختن خط اودر – نايسه به عنوان مرز غربي لهستان) به امضا رسيد و روابط با جمهوري دموكراتيك آلمان عادي شد (1972). تحت صدارت هلموت كوهل – آلمان غربي به توسعة چشمگير اقتصادبي و عضويت مشاتاقانه در جامعه اروپا دامه داد. در اواخر دهه 1980، آلمان غربي نقش آهن رباي اقتصادي و فرهنگي براي بيشتر اروپاي شرقي را داشت. با اين حال، علل ريشه اي مسائل جمهوري آلمان باقي بود، در اواخر دهه 1980 بار ديگر نمايان شد. رهبري فرتوت كمونيست اين كشور به رهبري اريش هونه كر به احساس رايج براي آزادي بيشتر كه از شوروي گورباچف ساطع ميشد واكنش نشا ن داد. در 1989, شمار زيادي از اهالي آلمان شرقي از طريق لهستان، چكسلواكي و مجارستان جمهوري دموكراتيك آلمان را به مقصد غرب پشت سر گذاشتند. تظاهرات عظيم عمومي به نفع اصلاحات – به رهبري جنبش مخالفان موسوم به سراي نو – منجر به انتصاب رهبري جديد, ايگون كرنتز، گشت. ديوار برلين در نوامبر 1989 بازگشوده و رفت و آمد آزاد بين دو آلمان ميسر گرديد، ولي تظاهرات براي تغييرات بنيادي ادامه يافت و در تغيير ديگري در رهبري، كرنتز تعويض شد. رئيس جمهوري غير كمونيست، نخست وزيري جديد (هانس مودرو) و دولتي با حضور اعضاي گروههاي مخالف انتصاب شدند. در مارس 1990، انتخابات آزاد در آلمان شرقي برگذار شد و در نتيجه حزب كمونيست به گروهي در اقليت نزول كرد. وقتي اقتصاد آلمان شرقي فروريخت. صدر اعظم آلمان غربي هلموت كوهل اتحاد پولي دو آلمان را پيشنهاد كرد. در نتيجه، خواست براي وحدت دوباره آلمان برگشت ناپذير شد. مذاكرات موسوم به « دو بعلاوه چهار» بين دو آلمان و چهار متفق اصلي زمان جنگ در فوريه 1990 آغاز گشت. به رفم مخالفت اوليه شوروي، به عضويت كامل درآمدن آلماني واحد در جامعهاروپا و پيمان آتلانتيك شمالي مورد توافق قرار گرفت. وحدت دوباره آمان در 3 اكتبر 1990 به وقوع پيوست و در دسامبر 1990 انتخابات سراسري برگذار گشت. سربازان شوروي سابق خارج شدند. آلمان واحد بزرگترين قدرت اقتصادي در اروپاست و بعد از روسيه بيشترين جمعيت را در اين قاره دارد.

دفاع

 

خدمت سربازي: ١٢ ماه

آموزش

 

ميزان باسوادي: نزديك به۱۰۰%سنين تحصيل اجباري:۶تا ١٨ سال. تعداد دانشگاه: ٨(شامل دانشگاه آزاد و مؤسسات همطراز با دانشگاه).

اقتصاد

 

آلمان پس از آمريكا و ژاپن سومين قدرت صنعتي جهان است. بهبود اقتصادي اين كشور پس ازجنگ جهاني دوم «معجزه اقتصادي آلمان» خوانده شده است. صنايع مهم شامل الكتريكي, مكانيكي, مواد شيميايي, منسوجات, غذايي و وسايل نقليه است. صنايع سنگين و مهندسي در منطقه روهر, شيميايي در شهرهاي كنار رود راين و وسايل نقلية موتوري در مراكز بزرگ ايالتي مانند اشتوتگارت تمركز دارد. از آغاز دهه ١٩٨٠ رشد كلاني در صنايع تكنولوژي پيشرفته روي داده است. آلمان بجز زغالسنگ و زغالسنگ قهوهاي و ذهيار نسبتا كوچك سنگ آهن، بوكسيت، سنگ مس، نيكل، قلع، نقره، پتاس و نمك، ذخاير طبيعي نسبتا كمي دارد و شديداً به واردات متكي است. عرضه نيروي كار با كمبود روبرو بوده است و تعداد زيادي «كارگر مهمان» (گاست اربايتر) – بويژه از تركيه و يوگسلاوي سابق – به كار گرفته شدهاند. از كمبود نيروي كار در غرب كشور با مهاجرت از شرق، جمهوري دموكراتيك آلمان سابق, نيز مواجه شده است. تعداد افراد شاغل در صنايه خدماتي نزديك به دو برابر كاركنان صنعت توليدي است. بانكداري و امور مالي از منابع مهم درآمد ارز خارجي است، و فرانكفورت يكي از مراكز اصلي امور مالي و تجاري در جهان است. اتحاد دو آلمان در اكتبر ١٩٩٠ مشكل بزرگي را در پيش روي اقتصاد اين كشور قرار داد. در گذشته جمهوري دموكراتيك آلمان داراي موفقترين اقتصاد در بين كشورهاي عضو شوراي همكاري متقابل (كمكون) بود، ولي بر حسب توليد، كيفيت، طرح، سوددهي و سطح زندگي در مقايسه با آلمان غربي عقب افتاده بود. يك تراست – تروي هنداشتالت – به منظور نظارت بر خصوصي كردن ٨٠٠٠ بنگاه دولتي درآلمان شرقي تشكيل شد. صنايع مهم جمهوري دموكراتيك سابق شامل ماشين آلات و وسايل حمل و نقل، فولاد، سيمان، مواد شيمايي، كودسازي و پلاستيك است. ولي بسياري از اين صنايع در رقابت با همتاي خود در غرب ناتوان بوده است. براي مثال در ١٩٩١ توليد اتومبيل در كارخانهاي تراباند و وارتبورگ متوقف شد، و با خريد اين كارخانه از طرف آلمان غربي، توليد مدلهاي غربي در آنها شروع گشت. با اين حال بسياري ديگر از بنگاههاي آلمان شرقي ور شكست شدهاند، و در اواخر ١٩٩٢ ميزان بيكاري در جمهوري دموكراتيك سابق نزديك به ٢٠% و با سرعت در حال افزايش بود. محصولات مهم كشاورزي و دامداري آلمان شامل رازك (براي آبجو)، انگور (براي شراب)، چغندر قند، گنام، جو و لبنيات است. مزارع اشتراكي جمهوري دموكراتيك آلمان سابق – كه احتياجات اساسي مواد خوراكي آن كشور را رفع ميكرد در ١٩٩٠ و ١٩٩١ خصوصي گشت. جنگلها نزديك به يك سوم كشور را پوشانده است و صنعت چوب رو به رشدي را تأمين ميكند.

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

آنتیگوا و باربودا ( Antigua and Barbuda )

 

اطلاعات کلی

 

پایتخت: سنت جانز

زبان رسمی: انگلیسی

 

واحد پول: دلار شرق کارائیب یا (East Caribbean dollar) (XCD)

مذهب: انگلیکن ,موراویائی

امید طول عمر: 72 سال

 

جمعیت: 68320(july 2004)

 

 

جغرافیای کشور آنتیگوا و باربودا

 

آنتيگوا جزيره سنگ آهكي پستي است، كه به سمت غرب مرتفع ميشود. باربودا – 45 كيلومتر در شمال – جزيره مرجاني مسطح و پرداختي است. ردوندا برونزد صخرهاي است. رود مهمي وجود ندارد. بلندترين نقطه: قله باگي، 402 متر. آب و هوا: آب و هواي استواي اين كشور به دليل نسيم دريايي معتدل است. ميزان بارندگي نسبت به منطقه كم است و در جزيره آنتيگوا خشكسالي روي ميدهد.

2264717122914948545915180124114148188169150.jpg

 

 

 

 

 

111179652278725213232220228192827824156107.jpg

 

مساحت: 43 کیلومتر مربع

خط ساحلی: 153 کیلومتر

مختصات جغرافیایی: 17 درجه و 3 دقیقه شمالی و 61 درجه و 48 دقیقه غربی

 

حکومت

 

مجلس نمايندگان 17 نفره با رأي تمامي افراد بالغ براي مدت پنج سال انتخاب ميشود. سنا كه ان نيز 17 عضو دارد، انتصابي است. امور دولن در دست كابينه وزيران است. نخست وزير را كه داراي پشتيباني اكثريت در مجلس نمايندگان است، فرماندار كل انتصاب ميكند. ملكه بريتانيا حكمران اين جزاير نيز هست و فرماندار كل، نماينده او در اين كشور است.  حزب سياسي اصلي حزب كارگر آنتيگواست.

عضویت: سازمان ملل متحد، جامعه كشورهاي مشترك المنافع، بازار مشترك و جامعه كارائيب، سازمان كشورهاي آمريكايي

 

تاریخ معاصر

 

مستمعمرات بريتانيايي آنتيگوا و باربودا در 1860 اتحاد يافت. برتيانيا در 1967 به آنتيگوا خودگراداني كامل داخلي و در 1981 استقلال اعطا كرد.

دفاع

 

كل نيروهاي مسلح: حدود 100 (1992). خدمت سربازي: ندارد

آموزش

 

ميزان با سوادي : 90%. سنين تحصيل اجباري: 5 تا 16 سال. تعداد دانشگاه: يك دانشكده از دانشگاه وست اينديز.

اقتصاد

 

توريسم نقطه اتكا اقتصاد كشور است. دولت براي تنوع بخشيدن به اقتصاد به تشويق كشاورزي پرداخته است، ولي فقدان آب در جزيره آنتيگوا ايجاد مشكل ميكند.

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

آندورا ( Andorra )

 

اطلاعات کلی

 

پایتخت: آندورالاولا

زبان رسمی: کاتالونیائی ،اسپانیایی،فرانسوی

نوع حکومت: پرنس نشین

واحد پول: یورو

مذهب: كاتوليك رومي

امید طول عمر: 70 سال

رشد سالانه جمعیت: 1% درصد

جمعیت: 69865 نفر

 

 

255160108238251169204638116178142197836221.jpg

 

جغرافیای کشور آندورا

 

آندورا كه در رشته كوههاي شرقي پيرنه قرار دارد، در محاصره كوههاست. رودهاي مهم: واليرا. بلندترين نقطه: پلا دل استاني، 3011 متر. آب وهوا: آندورا در بهار و تابستان معتدل ولي در شش ماه بعد سرد است. در زمستان برف ميبارد.

 

 

 

2311088818420198142207236601211100157210175.jpg

 

1999045221151952311671622101502290126203.jpg

 

شهرهای مهم: لي اسكالده

مساحت: 468 کیلومتر مربع

خط ساحلی: خط ساحلی ندارد.

مختصات جغرافیایی: 42 درجه و 30دقیقه جنوبی و 1 درجه و30 دقیقه شرقی

 

حکومت

 

آندورا داراي رهبر كشور است – رئيس جمهور فرانسه و اسقف اسپانيايي ناحية اورخل – كه اختياراتشان را به نمايندگاني دائمي واگذار ميكنند. اين نمايندگان، طبق رفراندومي در 1993 تأئيد شد، حق وتو در موارد خاصي را نگاه خواهند داشت. مجمع قانونگذاري جديد جايگزين شوراي عمومي 28 نفره سنتي خواهد شد. اين شورا – متشكل از چهار نماينده از هر بخش – براي مدت چهار سال با رأي تمامي افراد بالغ انتخاب ميشد، و از 1981 يك شوراي اجرايي (هيأت دولت) را بر ميگزيد. رفراندوم ايجاد احزاب سياسي را نيز تأئيد كرد.

عضویت: آندورا عضو هيچ كدام از سازمانهاي عمده بين المللي نيست ولي قصد پيوستن به شوراي اروپا را دارد.

 

تاریخ معاصر

 

تبعيت آندورا از رئيس كشور فرانسه و اسقف اسپانيايي ناحيه اورخل موجب بروز مشكلاتي در به رسميت شناخته شدن بين المللي اين كشور بوده است. ولي اصلاحات در 1993 قانون اساسي پيشنهادي جديد و نمايندگي مستقل ديپلماتيك را شامل بود.

دفاع

 

كل نيروهاي مسلح: نيروي مسلحي وجود ندارد. (آندورا بودجه دفاعي ندارد.)

آموزش

 

ميزان با سوادي: 95% (تخمين 1990). سنين تحصيل اجباري: 6 تا 14 سال. تعداد دانشگاه : ندارد.

اقتصاد

 

سابقا اقتصاد بر پرورش گوسفند و توليد الوار استوار بود. اخيرا توريسم با ايجاد مراكز اسكي و وضع معافيت گمركي اجناس مصرفي تشويق شده است.

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

آنگولا ( Angola )

 

اطلاعات کلی

 

پایتخت: لوآند

زبان رسمی: پرتغالی(رسمی),کیمبوندو,اومبوندو،لوندو,کیکونگو

نوع حکومت: جمهوری

واحد پول: کوانزا kwanza

مذهب: كاتوليك رومي (بيش از 60%)، آنيميست (20%)

امید طول عمر: 44 سال

رشد سالانه جمعیت: 5/2 درصد

جمعیت: 10,020,000 نفر

 

 

217182198641191951462019112177199135213236159.jpg

 

جغرافیای کشور آنگولا

 

کشوری بزرگ در جنوب غرب آفریقا و درحاشیه جنوبی اقیانوس آتلانتیک ،بین نامیبیا و جمهوری دموکراتیک کنگو واقع شده است.  میزان بارندگی: میزان بارش سالانه از 25 سانتی متر در شمال، تا 60 سانتی متر در جنوب این کشور، متغیر است.  بلند ترین نقطه:مورو دموکو 2620 متر

12110123625012170186158180246134191832516521.jpg

 

38213993702325016817634220240981564.jpg

 

شهرهای مهم: هوآمبو, لنگوئلا, لوبيتو,

مساحت: 1,246,700 کیلومتر مربع

خط ساحلی: 1600کیلومتر

مختصات جغرافیایی: 12 درجه و 30 دقیقه جنوبی و18رجه و30دقیقه شرقی

 

عضویت: سازمان ملل متحد، سازمان وحدت افريقا، كنفرانس هماهنگي توسعه در جنوب افريقا

 

تاریخ معاصر

 

از اواخر قرن پانزدهم آنگولا مستعمره پرتغال بود. در قرن بیستم، کارکشی اجباری، اخذ مالیاتهای سنگین و تبعیض از سوی مهاجران پرتغالی به تحریک ملی گرایی انجامید. سرکوبی تمامی اعتراضات سیاسی از جانب پرتغال منجر به بروز جنگ چریکی در 1961 شد. وقتی استقلال بالاخره در 1975 اعطا شد، سه جنبش رقیب چریکی برای به دست آوردن کنترل کشور به نبرد پرداختند. جبهه خلق برای آزادی آنگولا، با پشتیبانی شوروی و کوبا، تحت رهبری آگوستینو نتو برتری یافت و همچنین موفق به دفع تهاجمی از جانب افریقای جنوبی شد. دردهه 1980، سربازان کوبایی به پشتیبانی از دولت جلهه خلق برای آزادی آنگولا در برابر جنبش یونیتا به رهبری جواناس ساویمبی با پشتیبانی افریقای جنوبی در جنوب ادامه دادند. در 1990 مداخله خارجیان در جنگ داخلی پایان یافت و در 1991 با آتش بس توافق شد. در 1992 پس از امتناع یونیتا از پذیرش نتیجه انتخابات چند حزبی، نبرد بین این جنبش و جبهه خلق برای آزادی آنگولا دوباره از سر گرفته شد.

اقتصاد

 

نيمي از جمعيت بزرگسال در بخش كشاورزي و عمدتا توليد محصولات غذايي مشغول هستمد. محصول عمده صادراتي قهوه است. بخش زیادی از جمعیت این کشور، به کشت ذرت و قهوه اشتغال دارند. آنگولا دارای منابع زیر زمینی بسیار غنی ، نظیر: نفت، الماس، آهن و منگنز،مس ،طلا بوده و بیش از نیمی از درآمد کشور، از صدور نفت حاصل می شود. مراکز صنعتی و به خصوص، نساجی، عمدتاً در اطراف پایتخت مستقر می باشندنیمی از جمعیت بزرگسال در بخش کشاورزی و عمدتا تولید محصولات غذایی مشغول هستمد. محصول عمده صادراتی قهوه است.

پشتیبانان جس جو | Sponsored Links

لینک به دیدگاه
به اشتراک گذاری در سایت های دیگر

به گفتگو بپیوندید

هم اکنون می توانید مطلب خود را ارسال نمایید و بعداً ثبت نام کنید. اگر حساب کاربری دارید، برای ارسال با حساب کاربری خود اکنون وارد شوید .

مهمان
ارسال پاسخ به این موضوع ...

×   شما در حال چسباندن محتوایی با قالب بندی هستید.   حذف قالب بندی

  تنها استفاده از 75 اموجی مجاز می باشد.

×   لینک شما به صورت اتوماتیک جای گذاری شد.   نمایش به صورت لینک

×   محتوای قبلی شما بازگردانی شد.   پاک کردن محتوای ویرایشگر

×   شما مستقیما نمی توانید تصویر خود را قرار دهید. یا آن را اینجا بارگذاری کنید یا از یک URL قرار دهید.

×
×
  • اضافه کردن...