رباعی شمارهٔ ۲۱۸

من صرفه برم که بر صفم اعدا زد

مشتی خاک لطمه بر دریا زد

ما تیغ برهنه‌ایم در دست قضا

شد کشته هر آنکه خویش را بر ما زد

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.