رباعی شمارهٔ ۲۳۰

این عمر به ابر نوبهاران ماند

این دیده به سیل کوهساران ماند

ای دوست چنان بزی که بعد از مردن

انگشت گزیدنی به یاران ماند

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.