رباعی شمارهٔ ۲۶۲

خلقان تو ای جلال گوناگونند

گاهی چو الف راست گهی چون نونند

در حضرت اجلال چنان مجنونند

کز خاطر و فهم آدمی بیرونند

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.