رباعی شمارهٔ ۳۲۳

هر در که ز بحر اشکم افتد به کنار

در رشتهٔ جان خود کشم گوهروار

گیرم به کفش چو سبحه در فرقت یار

یعنی که نمی‌زنم نفس جز بشمار

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.