رباعی شمارهٔ ۴۲۹

چونان شده‌ام که دید نتوانندم

تا پیش توای نگار بنشانندم

خورشید تویی به ذره من مانندم

چون ذره به خورشید همی‌دانندم

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.