رباعی شمارهٔ ۵۷۲

جان و دل من فدای خاک در تو

گر فرمایی بدیده آیم بر تو

وصلت گوید که تو نداری سرما

بی سر بادا هر که ندارد سر تو

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.