رباعی شمارهٔ ۶۱۱

زاهد خوشدل که ترک دنیا کرده

می خواره خجل که معصیت‌ها کرده

ترسم که کند امید و بیم و آخر کار

ناکرده چو کرده کرده چون ناکرده

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.