رباعی شمارهٔ ۶۷۵

بی پا و سران دشت خون آشامی

مردند ز حسرت و غم ناکامی

محنت زدگان وادی شوق ترا

هجران کشد و اجل کشد بدنامی

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.