بخش ۶۱

درویش ضعیف حال را در خشکی تنگ سال مپرس که چونی الا بشرط آن که مرهم ریشش بنهی و معلومی پیشش.

خری که بینی و باری به گل درافتاده

به دل بر او شفقت کن ولی مرو به سرش

کنون که رفتی و پرسیدیش که چون افتاد

میان ببند و چو مردان بگیر دمب خرش

1 نظر
  1. tzclfghmln می گوید

    Muchas gracias. ?Como puedo iniciar sesion?

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.