رباعی شمارهٔ ۱۱۴

بگذشت بر آب چشم همچون جویم

پنداشت کزو مرحمتی می‌جویم

من قصهٔ خویشتن بدو چون گویم؟

ترکست و به چوگان بزند چون گویم

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.