رباعی شمارهٔ ۱۲۳

چون جاه و جلال و حسن و رنگ آمد و بو

آخر دل آدمی نه سنگست و نه رو

آن کس که نه راست طبع باشد نه نکو

نه عاشق کس بود نه کس عاشق او

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.