رباعی شمارهٔ ۱۲۶

نه سرو توان گفت و نه خورشید و نه ماه

آه از تو که در وصف نمی‌آیی آه

هرکس به رهی می‌رود اندر طلبت

گر ره به تو بودی نبدی اینهمه راه

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.