رباعی شمارهٔ ۱

آن کیست که دل نهاد و فارغ بنشست

پنداشت که مهلتی و تأخیری هست

گو میخ مزن که خیمه می‌باید کند

گو رخت منه که بار می‌باید بست

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.