رباعی شمارهٔ ۲۱

عنقا بشد و فر هماییش بماند

زیبندهٔ تخت پادشاییش بماند

گر مه بگرفت صبح صادق بدمید

ور شمع برفت روشناییش بماند

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.