رباعی شمارهٔ ۲

عشاق به درگهت اسیرند بیا

بدخویی تو بر تو نگیرند بیا

هرجور و جفا که کرده‌ای معذوری

زان پیش که عذرت نپذیرند بیا

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.