رباعی شمارهٔ ۳۲

نوروز که سیل در کمر می‌گردد

سنگ از سر کوهسار در می‌گردد

از چشمهٔ چشم ما برفت اینهمه سیل

گویی که دل تو سخت‌تر می‌گردد

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.