رباعی شمارهٔ ۴۰

تا دل ز مراعات جهان برکندم

صد نعمت را به منتی نپسندم

هر چند که نو آمده‌ام از سر ذوق

بر کهنه جهان چون گل نو می‌خندم

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.