رباعی شمارهٔ ۴۲

آن دوست که آرام دل ما باشد

گویند که زشتست بهل تا باشد

شاید که به چشم کس نه زیبا باشد

تا یاری از آن من تنها باشد

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.