رباعی شمارهٔ ۴۲

تنها ز همه خلق و نهان می‌گریم

چشم از غم دل به آسمان می‌گریم

طفل از پی مرغ رفته چون گریه کند

بر عمر گذشته همچنان می‌گریم

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.