شمارهٔ ۲۶

گر سفیهی زبان دراز کند

که فلانی به فسق ممتازست

فسق ما بی‌بیان یقین نشود

و او به اقرار خویش غمازست

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.