قطعه شمارهٔ ۲۰

وه که چه آزار بود من از مهر تو

لیک چو باز آمدی آن همه برداشتی

سر چو برآورد صبح بپوشد گناه

روز همه روز جنگ شب همه شب آشتی

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.